proper noun · femininefirst declension
Tānfāna
Tānfāna f sg (genitive Tānfānae)
Classical[tãːˈfaː.na]Ecclesiastical[taɱˈfaː.na]
Meaning
- GermanicA Germanic goddess mentioned by Tacitus
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Tānfāna | — |
| genitive | Tānfānae | — |
| dative | Tānfānae | — |
| accusative | Tānfānam | — |
| ablative | Tānfānā | — |
| vocative | Tānfāna | — |
Tanfana, a false read. for Tamfana.