adjectivefirst/second-declension adjective
tammagnus
tammagnus (feminine tammagna, neuter tammagnum)
Classical[tamˈmaŋ.nʊs]Ecclesiastical[tamˈmaɲ.ɲus]
Meaning
- adjectiveso great
quod tam magnis pretiis pisces frivolos indicatis et florem Thessalicae regionis ad instar solitudinis et scopuli edulium caritate deducitis?
c. 125 CE – 180 CE, Apuleius, Metamorphoses 1.25
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | tammagnus | tammagna | tammagnum |
| genitive | tammagnī | tammagnae | tammagnī |
| dative | tammagnō | tammagnae | tammagnō |
| accusative | tammagnum | tammagnam | tammagnum |
| ablative | tammagnō | tammagnā | tammagnō |
| vocative | tammagne | tammagna | tammagnum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | tammagnī | tammagnae | tammagna |
| genitive | tammagnōrum | tammagnārum | tammagnōrum |
| dative | tammagnīs | tammagnīs | tammagnīs |
| accusative | tammagnōs | tammagnās | tammagna |
| ablative | tammagnīs | tammagnīs | tammagnīs |
| vocative | tammagnī | tammagnae | tammagna |
Origins
Proto-Indo-European *méǵh₂s Proto-Indo-European *m̥ǵh₂nós Proto-Italic *magnos Latin magnus Latin tammagnus From tam + magnus.