LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

tammagnus

tammagnus (feminine tammagna, neuter tammagnum)
Classical[tamˈmaŋ.nʊs]Ecclesiastical[tamˈmaɲ.ɲus]

Meaning

  1. adjectiveso great
    quod tam magnis pretiis pisces frivolos indicatis et florem Thessalicae regionis ad instar solitudinis et scopuli edulium caritate deducitis?c. 125 CE – 180 CE, Apuleius, Metamorphoses 1.25

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativetammagnustammagnatammagnum
genitivetammagnītammagnaetammagnī
dativetammagnōtammagnaetammagnō
accusativetammagnumtammagnamtammagnum
ablativetammagnōtammagnātammagnō
vocativetammagnetammagnatammagnum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativetammagnītammagnaetammagna
genitivetammagnōrumtammagnārumtammagnōrum
dativetammagnīstammagnīstammagnīs
accusativetammagnōstammagnāstammagna
ablativetammagnīstammagnīstammagnīs
vocativetammagnītammagnaetammagna

Origins

Proto-Indo-European *méǵh₂s Proto-Indo-European *m̥ǵh₂nós Proto-Italic *magnos Latin magnus Latin tammagnus From tam + magnus.

Quick answers

What does tammagnus mean in Latin?
tammagnus, a adjective, means “so great”.
How do you pronounce tammagnus?
In classical Latin, [tamˈmaŋ.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [tamˈmaɲ.ɲus].