adjectivefirst/second-declension adjective
taeniātus
taeniātus (feminine taeniāta, neuter taeniātum)
Classical[tae̯.niˈaː.tʊs]Ecclesiastical[te.niˈaː.tus]
Meaning
- New Latinadjectiveberibboned
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | taeniātus | taeniāta | taeniātum |
| genitive | taeniātī | taeniātae | taeniātī |
| dative | taeniātō | taeniātae | taeniātō |
| accusative | taeniātum | taeniātam | taeniātum |
| ablative | taeniātō | taeniātā | taeniātō |
| vocative | taeniāte | taeniāta | taeniātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | taeniātī | taeniātae | taeniāta |
| genitive | taeniātōrum | taeniātārum | taeniātōrum |
| dative | taeniātīs | taeniātīs | taeniātīs |
| accusative | taeniātōs | taeniātās | taeniāta |
| ablative | taeniātīs | taeniātīs | taeniātīs |
| vocative | taeniātī | taeniātae | taeniāta |
Origins
From taenia + -ātus.