LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

taeniātus

taeniātus (feminine taeniāta, neuter taeniātum)
Classical[tae̯.niˈaː.tʊs]Ecclesiastical[te.niˈaː.tus]

Meaning

  1. New Latinadjectiveberibboned

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativetaeniātustaeniātataeniātum
genitivetaeniātītaeniātaetaeniātī
dativetaeniātōtaeniātaetaeniātō
accusativetaeniātumtaeniātamtaeniātum
ablativetaeniātōtaeniātātaeniātō
vocativetaeniātetaeniātataeniātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativetaeniātītaeniātaetaeniāta
genitivetaeniātōrumtaeniātārumtaeniātōrum
dativetaeniātīstaeniātīstaeniātīs
accusativetaeniātōstaeniātāstaeniāta
ablativetaeniātīstaeniātīstaeniātīs
vocativetaeniātītaeniātaetaeniāta

Origins

From taenia + -ātus.

Quick answers

What does taeniātus mean in Latin?
taeniātus, a adjective, means “beribboned”.
How do you pronounce taeniātus?
In classical Latin, [tae̯.niˈaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [te.niˈaː.tus].