adjectivefirst/second-declension adjective
tābifluus
tābifluus (feminine tābiflua, neuter tābifluum)
Classical[taːˈbɪ.fɫu.ʊs]Ecclesiastical[taˈbiː.flu.us]
Meaning
- Late Latinadjectivewasting (away), decaying
- Late Latinadjectiveconsuming
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | tābifluus | tābiflua | tābifluum |
| genitive | tābifluī | tābifluae | tābifluī |
| dative | tābifluō | tābifluae | tābifluō |
| accusative | tābifluum | tābifluam | tābifluum |
| ablative | tābifluō | tābifluā | tābifluō |
| vocative | tābiflue | tābiflua | tābifluum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | tābifluī | tābifluae | tābiflua |
| genitive | tābifluōrum | tābifluārum | tābifluōrum |
| dative | tābifluīs | tābifluīs | tābifluīs |
| accusative | tābifluōs | tābifluās | tābiflua |
| ablative | tābifluīs | tābifluīs | tābifluīs |
| vocative | tābifluī | tābifluae | tābiflua |
tābĭflŭus, a, um, adj. tabes-fluo (late Lat.). *
I. Neutr., wasting away, decaying:
corpus, Prud. Apoth. 958.—* II. Act., consuming: morbus, Ven. Vit. S. Mart. 4, 430.
Origins
From tabēs + -fluus.