noun · neuterthird declension
symptōma
symptōma n (genitive symptōmatis)
Classical[sympˈtoː.ma]Ecclesiastical[simpˈtɔː.ma]
Meaning
- symptom
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | symptōma | symptōmata |
| genitive | symptōmatis | symptōmatum |
| dative | symptōmatī | symptōmatibus |
| accusative | symptōma | symptōmata |
| ablative | symptōmate | symptōmatibus |
| vocative | symptōma | symptōmata |
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱómder.?
- Proto-Indo-European*sem-der.?
- Proto-Hellenic*ksún
- Ancient Greek σύν(sún)
- Ancient Greek συν-(sun-)
- Ancient Greek πῑ́πτω(pī́ptō)
- Ancient Greek συμπίπτω(sumpíptō)
- Ancient Greek -μα(-ma)
- Latinsymptōma
Ancient Greek σύμπτωμα (súmptōma)bor. Latin symptōma Borrowed from Ancient Greek σύμπτωμα (súmptōma).
In English words that came into English from symptōma
- symptomsinthoma