LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

Sȳmaeus1

Sȳmaeus m (genitive Sȳmaeī)
Classical[syːˈmae̯.ʊs]Ecclesiastical[siˈmɛː.us]

Meaning

  1. a Symaean (a native or inhabitant of Syme)
    Nireus Achiuorum pulcherrimus, Symaeorum dux AA. 2,109Nireus the most handsome of the Achaeans, the leader of the Symaeans AA.2.1092006, Antonio Ramirez de Verger, “Index Nominum [Index of Names]”, in Publius Ovidius Naso: Carmina Amatoria [Ovid: Songs of Love] (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana), second edition, Munich/Leipzig: in aedibus K. G. Saur, →ISBN, page 367:

Declension

declension
formsingularplural
nominativeSȳmaeusSȳmaeī
genitiveSȳmaeīSȳmaeōrum
dativeSȳmaeōSȳmaeīs
accusativeSȳmaeumSȳmaeōs
ablativeSȳmaeōSȳmaeīs
vocativeSȳmaeeSȳmaeī

Origins

Borrowed from Ancient Greek Σῡμαῖος (Sūmaîos).

Descendants
  • EnglishSymaean
  • FrenchSyméen
  • Frenchsyméen
adjectivefirst/second-declension adjective
Sȳmaeus2
Sȳmaeus (feminine Sȳmaea, neuter Sȳmaeum)
Classical[syːˈmae̯.ʊs]Ecclesiastical[siˈmɛː.us]

Meaning

  1. adjectiveSymaean (of, belonging to, or pertaining to Syme)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeSȳmaeusSȳmaeaSȳmaeum
genitiveSȳmaeīSȳmaeaeSȳmaeī
dativeSȳmaeōSȳmaeaeSȳmaeō
accusativeSȳmaeumSȳmaeamSȳmaeum
ablativeSȳmaeōSȳmaeāSȳmaeō
vocativeSȳmaeeSȳmaeaSȳmaeum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeSȳmaeīSȳmaeaeSȳmaea
genitiveSȳmaeōrumSȳmaeārumSȳmaeōrum
dativeSȳmaeīsSȳmaeīsSȳmaeīs
accusativeSȳmaeōsSȳmaeāsSȳmaea
ablativeSȳmaeīsSȳmaeīsSȳmaeīs
vocativeSȳmaeīSȳmaeaeSȳmaea

Origins

Borrowed from Ancient Greek Σῡμαῖος (Sūmaîos).

Quick answers

What does Sȳmaeus mean in Latin?
Sȳmaeus, a noun, means “a Symaean (a native or inhabitant of Syme)”.
What is the genitive of Sȳmaeus?
The genitive singular is Sȳmaeī. Sȳmaeus is masculine, second declension.
How do you pronounce Sȳmaeus?
In classical Latin, [syːˈmae̯.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [siˈmɛː.us].