proper noun · femininefirst declension
Sybrita
Sybrita f sg (genitive Sybritae)
Classical[ˈsy.brɪ.ta]Ecclesiastical[ˈsiː.bri.ta]
Meaning
- femininesingularA town in Crete situated near Eleutherna
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Sybrita | — |
| genitive | Sybritae | — |
| dative | Sybritae | — |
| accusative | Sybritam | — |
| ablative | Sybritā | — |
| vocative | Sybrita | — |
| locative | Sybritae | — |
Origins
Borrowed from Ancient Greek Σύβριτα (Súbrita).