verbfirst conjugation
susurrō1
susurrō (present infinitive susurrāre, perfect active susurrāvī, supine susurrātum)
Classical[sʊˈsʊr.roː]Ecclesiastical[suˈs̬ur.ro]
Meaning
- to hum, buzz, murmur, mutter, whisper
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quiētissimē loquorsusurrō -āre — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 5
vōce minimā loquorsusurrō -āre — in Metamorphoses I, ch. 22
whisper
susurrō -āre — in De Bello Gallico III
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | susurrō | susurrābam | susurrābō | susurrāvī | susurrāveram | susurrāverō susurrārō |
| 2nd sg. | susurrās | susurrābās | susurrābis | susurrāvistī susurrāstī | susurrāverās susurrārās | susurrāveris |
| 3rd sg. | susurrat | susurrābat | susurrābit | susurrāvit | susurrāverat susurrārat | susurrāverit susurrārit |
| 1st pl. | susurrāmus | susurrābāmus | susurrābimus | susurrāvimus | susurrāverāmus | susurrāverimus susurrārimus |
| 2nd pl. | susurrātis | susurrābātis | susurrābitis | susurrāvistis susurrāstis | susurrāverātis susurrārātis | susurrāveritis susurrāritis |
| 3rd pl. | susurrant | susurrābant | susurrābunt | susurrāvērunt susurrāvēre, susurrārunt | susurrāverant susurrārant | susurrāverint susurrārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | susurrem | susurrārem | susurrāverim susurrārim | susurrāvissem susurrāssem |
| 2nd sg. | susurrēs | susurrārēs | susurrāverīs | susurrāvissēs susurrāssēs |
| 3rd sg. | susurret | susurrāret | susurrāverit susurrārit | susurrāvisset susurrāsset |
| 1st pl. | susurrēmus | susurrārēmus | susurrāverīmus susurrārīmus | susurrāvissēmus susurrāssēmus |
| 2nd pl. | susurrētis | susurrārētis | susurrāverītis susurrārītis | susurrāvissētis susurrāssētis |
| 3rd pl. | susurrent | susurrārent | susurrāverint susurrārint | susurrāvissent susurrāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | susurror | susurrābar | susurrābor |
| 2nd sg. | susurrāris susurrāre | susurrābāris susurrābāre | susurrāberis susurrābere |
| 3rd sg. | susurrātur | susurrābātur | susurrābitur |
| 1st pl. | susurrāmur | susurrābāmur | susurrābimur |
| 2nd pl. | susurrāminī | susurrābāminī | susurrābiminī |
| 3rd pl. | susurrantur | susurrābantur | susurrābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | susurrer | susurrārer |
| 2nd sg. | susurrēris susurrēre | susurrārēris susurrārēre |
| 3rd sg. | susurrētur | susurrārētur |
| 1st pl. | susurrēmur | susurrārēmur |
| 2nd pl. | susurrēminī | susurrārēminī |
| 3rd pl. | susurrentur | susurrārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | susurrā | susurrāre |
| pres. 2nd pl. | susurrāte | susurrāminī |
| fut. 2nd sg. | susurrātō | susurrātor |
| fut. 3rd sg. | susurrātō | susurrātor |
| fut. 2nd pl. | susurrātōte | — |
| fut. 3rd pl. | susurrantō | susurrantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | susurrāre | susurrārī |
| perfect infinitive | susurrāvisse susurrāsse | susurrātum esse |
| future infinitive | susurrātūrum esse | susurrātum īrī |
| present participle | susurrāns | — |
| perfect participle | — | susurrātus susurrāta, susurrātā, susurrātae, susurrātam, susurrātārum, susurrātās, susurrātī, susurrātōrum, susurrātōs |
| future participle | susurrātūrus susurrātūra, susurrātūrā, susurrātūrae, susurrātūram, susurrātūrārum, susurrātūrās, susurrātūre, susurrātūrī, susurrātūrīs, susurrātūrō, susurrātūrōrum, susurrātūrōs, susurrātūrum | susurrandus susurranda, susurrandā, susurrandae, susurrandam, susurrandārum, susurrandās, susurrande, susurrandīs, susurrandōrum, susurrandōs |
gerundsusurrandī, susurrandō, susurrandumsupinesusurrātum, susurrātū
sŭsurro, āre, v. n. and a.
I. [1. susurrus; root sur], to make a low, continued sound, to hum, buzz, murmur; to mutter, whisper (poet. and in post-class. prose).
I. Neutr.:
susurrant (apes), Verg. G. 4, 260: aura susurrantis venti, id. Cul. 154: aut ego cum carā de te nutrice susurro, Ov. H. 19, 19: fama susurrat, id. ib. 21, 233: lympha susurrans, Verg. Cul. 104: susurravit obscurior fama, Amm. 26, 6, 2: leve Mincius susurret, Claud.Nupt.Hon. et Mar. Fesc. 2, 11.—II. Act.:
cantica qui Nili, qui Gaditana susurrat, Mart. 3, 63, 5: versum Persii, Lampr. Alex. Sev. 44 fin.: te (silvestris platanus), Nemes. Ecl. 1, 72: susurrans quaedam, Amm. 25, 8, 18: pars, quid velit, aure susurrat, Ov. M. 3, 643.—Impers. pass.: jam susurrari audio, Civem Atticam esse hanc, Ter. And. 4, 4, 40.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
susurrō —, —, āre
1 susurrus, to hum, buzz, murmur, mutter, whisper : susurrant (apes), V.: cum carā de te nutrice, O.: iam susurrari audio, Civem Atticam esse hanc, T.
Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin susurrō From susurrus + -ō.
Descendants
- Englishsusurrate
- Frenchsusurrer
- Italiansussurrare
- Portuguesesussurrar
- Romaniansusura
- Romaniansusurare
- Spanishsusurrar
- Aromanianshushuredz, shushurari
- Piedmontesesussuré
In English words that came into English from susurrō
- susurratesusurrō
- susurrantsusurrāns
- susurrationsusurratio
- susurrancesusurrans