noun · femininethird declension
susurrātiō
susurrātiō f (genitive susurrātiōnis)
Meaning
- whisper, whispering
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | susurrātiō | susurrātiōnēs |
| genitive | susurrātiōnis | susurrātiōnum |
| dative | susurrātiōnī | susurrātiōnibus |
| accusative | susurrātiōnem | susurrātiōnēs |
| ablative | susurrātiōne | susurrātiōnibus |
| vocative | susurrātiō | susurrātiōnēs |
sŭsurrātĭo, ōnis, f. id.,
I. a whispering, Ambros. Laps. Virg. Cons. 6, 25; plur.:
crebrae, Cassiod. Var. 9, 18 init.; Vulg. 2 Cor. 12, 20.Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin susurrātiō From susurrō + -tiō.
Descendants
- Englishsusurration
- Portuguesesussurração
In English words that came into English from susurrātiō
- susurrationsusurrātiō