adjective
surreptīvus
Meaning
- false
surreptīvus (subr-), a, um, adj. surripio,
I. false, fraudulent:
defensio, Cod. Th. 12, 16, 1: impetratio, ib. 10, 20, 11; 6, 28, 5.defensio, Cod. Th. 12, 16, 1: impetratio, ib. 10, 20, 11; 6, 28, 5.