adjectivefirst/second-declension adjective
surreptīcius
surreptīcius (feminine surreptīcia, neuter surreptīcium)
Classical[sʊr.rɛpˈtiː.ki.ʊs]Ecclesiastical[sur.repˈtiː.t͡ʃi.us]
Meaning
- adjectivestolen, clandestine
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | surreptīcius | surreptīcia | surreptīcium |
| genitive | surreptīciī | surreptīciae | surreptīciī |
| dative | surreptīciō | surreptīciae | surreptīciō |
| accusative | surreptīcium | surreptīciam | surreptīcium |
| ablative | surreptīciō | surreptīciā | surreptīciō |
| vocative | surreptīcie | surreptīcia | surreptīcium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | surreptīciī | surreptīciae | surreptīcia |
| genitive | surreptīciōrum | surreptīciārum | surreptīciōrum |
| dative | surreptīciīs | surreptīciīs | surreptīciīs |
| accusative | surreptīciōs | surreptīciās | surreptīcia |
| ablative | surreptīciīs | surreptīciīs | surreptīciīs |
| vocative | surreptīciī | surreptīciae | surreptīcia |
surreptīcĭus (subr-) or -tĭus, a, um, adj. surripio,
I. stolen, surreptitious (Plautin.).
Origins
Proto-Indo-European *-ikos Proto-Italic *-ikos Latin -īcus Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -īcius Latin surreptīcius From surreptus + -īcius.
Descendants
- Catalansurreptici
- Catalansubreptici
- Englishsurreptitious
- Frenchsubreptice
- Italiansurrettizio
- Portuguesesub-reptício
- Spanishsubrepticio