LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

surreptīcius

surreptīcius (feminine surreptīcia, neuter surreptīcium)
Classical[sʊr.rɛpˈtiː.ki.ʊs]Ecclesiastical[sur.repˈtiː.t͡ʃi.us]

Meaning

  1. adjectivestolen, clandestine

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesurreptīciussurreptīciasurreptīcium
genitivesurreptīciīsurreptīciaesurreptīciī
dativesurreptīciōsurreptīciaesurreptīciō
accusativesurreptīciumsurreptīciamsurreptīcium
ablativesurreptīciōsurreptīciāsurreptīciō
vocativesurreptīciesurreptīciasurreptīcium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesurreptīciīsurreptīciaesurreptīcia
genitivesurreptīciōrumsurreptīciārumsurreptīciōrum
dativesurreptīciīssurreptīciīssurreptīciīs
accusativesurreptīciōssurreptīciāssurreptīcia
ablativesurreptīciīssurreptīciīssurreptīciīs
vocativesurreptīciīsurreptīciaesurreptīcia

surreptīcĭus (subr-) or -tĭus, a, um, adj. surripio,
I. stolen, surreptitious (Plautin.).
I. Lit.: puer, Plaut. Men. prol. 60: puellae ingenuae, id. Poen. 5, 2, 2. — *
II. Trop., concealed, clandestine: amor, Plaut. Curc. 1, 3, 49.

Origins

Proto-Indo-European *-ikos Proto-Italic *-ikos Latin -īcus Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -īcius Latin surreptīcius From surreptus + -īcius.

Descendants
  • Catalansurreptici
  • Catalansubreptici
  • Englishsurreptitious
  • Frenchsubreptice
  • Italiansurrettizio
  • Portuguesesub-reptício
  • Spanishsubrepticio

Quick answers

What does surreptīcius mean in Latin?
surreptīcius, a adjective, means “stolen, clandestine”.
How do you pronounce surreptīcius?
In classical Latin, [sʊr.rɛpˈtiː.ki.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [sur.repˈtiː.t͡ʃi.us].