adjectivefirst/second-declension adjective
surrancidus
surrancidus (feminine surrancida, neuter surrancidum)
Classical[sʊrˈraŋ.kɪ.dʊs]Ecclesiastical[surˈran̠ʲ.t͡ʃi.dus]
Meaning
- adjectivesomewhat rancid etc
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | surrancidus subrancidus | surrancida subrancida | surrancidum subrancidum |
| genitive | surrancidī subrancidī | surrancidae subrancidae | surrancidī subrancidī |
| dative | surrancidō subrancidō | surrancidae subrancidae | surrancidō subrancidō |
| accusative | surrancidum subrancidum | surrancidam subrancidam | surrancidum subrancidum |
| ablative | surrancidō subrancidō | surrancidā subrancidā | surrancidō subrancidō |
| vocative | surrancide subrancide | surrancida subrancida | surrancidum subrancidum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | surrancidī subrancidī | surrancidae subrancidae | surrancida subrancida |
| genitive | surrancidōrum subrancidōrum | surrancidārum subrancidārum | surrancidōrum subrancidōrum |
| dative | surrancidīs subrancidīs | surrancidīs subrancidīs | surrancidīs subrancidīs |
| accusative | surrancidōs subrancidōs | surrancidās subrancidās | surrancida subrancida |
| ablative | surrancidīs subrancidīs | surrancidīs subrancidīs | surrancidīs subrancidīs |
| vocative | surrancidī subrancidī | surrancidae subrancidae | surrancida subrancida |
Origins
- Proto-Indo-European*upó
- Proto-Italic*supo
- Latinsurrancidus
Latin sub- Latin rancidus Latin surrancidus From sub- + rancidus.