noun · femininethird declension
surditās
surditās f (genitive surditātis)
Meaning
- deafness
Sicut ergo, cum uitium oculorum dicitur caecitas, id ostenditur, quod ad naturam oculorum pertinet uisus; et cum uitium aurium dicitur surditas, ad earum naturam pertinere demonstratur auditus: ita, cum uitium creaturae angelicae dicitur, quo non adhaeret Deo, hinc apertissime declaratur, eius naturae ut Deo adhaereat conuenire.
As, then, when we say that blindness is a defect of the eyes, we prove that sight belongs to the nature of the eyes; and when we say that deafness is a defect of the ears, hearing is thereby proved to belong to their nature;—so, when we say that it is a fault of the angelic creature that it does not cleave to God, we hereby most plainly declare that it pertained to its nature to cleave to God.412 CE – 426 CE, Aurelius Augustinus Hipponensis, De civitate Dei 12.1
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | surditās | surditātēs |
| genitive | surditātis | surditātum |
| dative | surditātī | surditātibus |
| accusative | surditātem | surditātēs |
| ablative | surditāte | surditātibus |
| vocative | surditās | surditātēs |
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
surditās ātis, f
surdus, deafness .
Origins
Proto-Indo-European *swer-der. Latin surdus Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin surditās From surdus (“deaf”) + -tās.
Descendants
- Frenchsurdité
- Italiansordità
- Romaniansurditate
- Spanishsordedad
In English words that came into English from surditās
- surditysurditās