LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

suprascandō

suprascandō (present infinitive suprascandere, perfect active suprascandī, supine suprascānsum)

Meaning

  1. to climb over, surmount
  2. to pass

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.suprascandōsuprascandēbamsuprascandamsuprascandīsuprascanderamsuprascanderō
2nd sg.suprascandissuprascandēbāssuprascandēssuprascandistīsuprascanderāssuprascanderis
3rd sg.suprascanditsuprascandēbatsuprascandetsuprascanditsuprascanderatsuprascanderit
1st pl.suprascandimussuprascandēbāmussuprascandēmussuprascandimussuprascanderāmussuprascanderimus
2nd pl.suprascanditissuprascandēbātissuprascandētissuprascandistissuprascanderātissuprascanderitis
3rd pl.suprascanduntsuprascandēbantsuprascandentsuprascandērunt
suprascandēre
suprascanderantsuprascanderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.suprascandamsuprascanderemsuprascanderimsuprascandissem
2nd sg.suprascandāssuprascanderēssuprascanderīssuprascandissēs
3rd sg.suprascandatsuprascanderetsuprascanderitsuprascandisset
1st pl.suprascandāmussuprascanderēmussuprascanderīmussuprascandissēmus
2nd pl.suprascandātissuprascanderētissuprascanderītissuprascandissētis
3rd pl.suprascandantsuprascanderentsuprascanderintsuprascandissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.suprascandorsuprascandēbarsuprascandar
2nd sg.suprascanderis
suprascandere
suprascandēbāris
suprascandēbāre
suprascandēris
suprascandēre
3rd sg.suprascanditursuprascandēbātursuprascandētur
1st pl.suprascandimursuprascandēbāmursuprascandēmur
2nd pl.suprascandiminīsuprascandēbāminīsuprascandēminī
3rd pl.suprascanduntursuprascandēbantursuprascandentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.suprascandarsuprascanderer
2nd sg.suprascandāris
suprascandāre
suprascanderēris
suprascanderēre
3rd sg.suprascandātursuprascanderētur
1st pl.suprascandāmursuprascanderēmur
2nd pl.suprascandāminīsuprascanderēminī
3rd pl.suprascandantursuprascanderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.suprascandesuprascandere
pres. 2nd pl.suprascanditesuprascandiminī
fut. 2nd sg.suprascanditōsuprascanditor
fut. 3rd sg.suprascanditōsuprascanditor
fut. 2nd pl.suprascanditōte—
fut. 3rd pl.suprascanduntōsuprascanduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesuprascanderesuprascandī
perfect infinitivesuprascandissesuprascānsum esse
future infinitivesuprascānsūrum essesuprascānsum īrī
present participlesuprascandēns—
perfect participle—suprascānsus
future participlesuprascānsūrussuprascandendus
suprascandundus
gerundsuprascandendī, suprascandendō, suprascandendumsupinesuprascānsum, suprascānsū

sŭpra-scando, ĕre, v. a.,
I. to climb over, surmount: haec cum fines suprascandit, Liv 1, 32, 8.

Origins

  1. Proto-Indo-European*úp
  2. Proto-Indo-European*upér
  3. Proto-Italic*super
  4. Proto-Italic*superos
  5. Proto-Italic*superād
  6. Old Latinsuprād
  7. Latinsuprascandō

Latin supra- Proto-Indo-European *skend-der. Proto-Italic *skandō Latin scandō Latin suprascandō From supra- + scandō.

Quick answers

What does suprascandō mean in Latin?
suprascandō, a verb, means “to climb over, surmount; to pass”.
What are the principal parts of suprascandō?
suprascandō, suprascandere, suprascandī, suprascānsum (third conjugation).
Where does suprascandō come from?
Proto-Indo-European *úp → Proto-Indo-European *upér → Proto-Italic *super → Proto-Italic *superos → Proto-Italic *superād → Old Latin suprād → Latin suprascandō.