adjectivefirst/second-declension adjective
suppus
suppus (feminine suppa, neuter suppum)
Meaning
- adjectiveobsoleteupside down
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | suppus | suppa | suppum |
| genitive | suppī | suppae | suppī |
| dative | suppō | suppae | suppō |
| accusative | suppum | suppam | suppum |
| ablative | suppō | suppā | suppō |
| vocative | suppe | suppa | suppum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | suppī | suppae | suppa |
| genitive | suppōrum | suppārum | suppōrum |
| dative | suppīs | suppīs | suppīs |
| accusative | suppōs | suppās | suppa |
| ablative | suppīs | suppīs | suppīs |
| vocative | suppī | suppae | suppa |
suppus, a, um, adj. (of uncertain signif.;
I.
acc. to Fest., = supinus): suppum antiqui dicebant, quem nunc supinum dicimus, ex Graeco, videlicet pro aspiratione ponentes S litteram ... Ejus vocabuli meminit etiam Lucilius: si vero das, quod rogat, et si suggeri suppus, Fest. p. 290 Müll.: (jactum) unionem canem, trinionem suppum, quaternionem planum vocabant, Isid. Orig. 65: vagari animalia suppa, walk inverted, head downwards, Lucr. 1, 1061.Origins
From earlier *sūpus through the littera rule, from Proto-Italic *soupos. Related to Proto-Indo-European *upo, and also to Latin super (“above”), Ancient Greek ὑπέρ (hupér, “above”) and Proto-Germanic *uber (English over).