LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

supersubstantiālis

supersubstantiālis (neuter supersubstantiāle)
Classical[sʊ.pɛr.sʊp.stan.tiˈaː.lɪs]Ecclesiastical[su.per.sub.stan.t͡siˈaː.lis]

Meaning

  1. two termination"life-sustaining"

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesupersubstantiālissupersubstantiālissupersubstantiāle
genitivesupersubstantiālissupersubstantiālissupersubstantiālis
dativesupersubstantiālīsupersubstantiālīsupersubstantiālī
accusativesupersubstantiālemsupersubstantiālemsupersubstantiāle
ablativesupersubstantiālīsupersubstantiālīsupersubstantiālī
vocativesupersubstantiālissupersubstantiālissupersubstantiāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesupersubstantiālēssupersubstantiālēssupersubstantiālia
genitivesupersubstantiāliumsupersubstantiāliumsupersubstantiālium
dativesupersubstantiālibussupersubstantiālibussupersubstantiālibus
accusativesupersubstantiālīs
supersubstantiālēs
supersubstantiālīs
supersubstantiālēs
supersubstantiālia
ablativesupersubstantiālibussupersubstantiālibussupersubstantiālibus
vocativesupersubstantiālēssupersubstantiālēssupersubstantiālia

sŭpersubstantĭālis, e, adj. supersubstantia,
I. necessary to support life: panis, Vulg. Matt. 6, 11.

Origins

From super- + substantialis. Coined as a calque of ἐπιούσιος (epioúsios), with super- for ἐπί (epí) and substantia for οὐσία (ousía).

In English words that came into English from supersubstantiālis

  • supersubstantialsupersubstantiālis

Quick answers

What does supersubstantiālis mean in Latin?
supersubstantiālis, a adjective, means “"life-sustaining"”.
How do you pronounce supersubstantiālis?
In classical Latin, [sʊ.pɛr.sʊp.stan.tiˈaː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [su.per.sub.stan.t͡siˈaː.lis].