LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

supersēminatiō

supersēminatiō f (genitive supersēminatiōnis)
Classical[sʊ.pɛr.seː.mɪˈna.ti.oː]Ecclesiastical[su.per.se.miˈnat.t͡si.o]

Meaning

  1. A planting or sowing on, above, or over.
    Qui respondens ait. Hic ponitur expositio parabolae zizaniae. Et primo quoad primam seminationem; secundo quoad superseminationem; tertio quoad utrumque.1200s, Thomas Aquinas, chapter 13, in Super Evangelium Matthaei, section 3:

Declension

declension
formsingularplural
nominativesupersēminatiōsupersēminatiōnēs
genitivesupersēminatiōnissupersēminatiōnum
dativesupersēminatiōnīsupersēminatiōnibus
accusativesupersēminatiōnemsupersēminatiōnēs
ablativesupersēminatiōnesupersēminatiōnibus
vocativesupersēminatiōsupersēminatiōnēs

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin supersēminatiō From supersēminō + -tiō.

Quick answers

What does supersēminatiō mean in Latin?
supersēminatiō, a noun, means “A planting or sowing on, above, or over.”.
What is the genitive of supersēminatiō?
The genitive singular is supersēminatiōnis. supersēminatiō is feminine, third declension.
How do you pronounce supersēminatiō?
In classical Latin, [sʊ.pɛr.seː.mɪˈna.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [su.per.se.miˈnat.t͡si.o].