LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

superlaudābilis

superlaudābilis (neuter superlaudābile)
Classical[sʊ.pɛr.ɫau̯ˈdaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[su.per.lau̯ˈdaː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationexceedingly praiseworthy or laudable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesuperlaudābilissuperlaudābilissuperlaudābile
genitivesuperlaudābilissuperlaudābilissuperlaudābilis
dativesuperlaudābilīsuperlaudābilīsuperlaudābilī
accusativesuperlaudābilemsuperlaudābilemsuperlaudābile
ablativesuperlaudābilīsuperlaudābilīsuperlaudābilī
vocativesuperlaudābilissuperlaudābilissuperlaudābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesuperlaudābilēssuperlaudābilēssuperlaudābilia
genitivesuperlaudābiliumsuperlaudābiliumsuperlaudābilium
dativesuperlaudābilibussuperlaudābilibussuperlaudābilibus
accusativesuperlaudābilīs
superlaudābilēs
superlaudābilīs
superlaudābilēs
superlaudābilia
ablativesuperlaudābilibussuperlaudābilibussuperlaudābilibus
vocativesuperlaudābilēssuperlaudābilēssuperlaudābilia

sŭper-laudābĭlis, e, adj.,
I. extremely to be praised, Vulg. Dan. 3, 53; 3, 54.

Quick answers

What does superlaudābilis mean in Latin?
superlaudābilis, a adjective, means “exceedingly praiseworthy or laudable”.
How do you pronounce superlaudābilis?
In classical Latin, [sʊ.pɛr.ɫau̯ˈdaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [su.per.lau̯ˈdaː.bi.lis].