adjective
sŭpĕrinductīcĭus
Meaning
- supposititious
sŭpĕrinductīcĭus or -tĭus, a, um, adj. superinduco,
I. supposititious:
fratres (with falsi), Tert. adv. Marc. 5, 3.fratres (with falsi), Tert. adv. Marc. 5, 3.