LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

superincurvātus

superincurvātus (feminine superincurvāta, neuter superincurvātum)
Classical[sʊ.pɛ.rɪŋ.kʊrˈwaː.tʊs]Ecclesiastical[su.pe.riŋ.kurˈvaː.tus]

Meaning

  1. adjectivebent over; stooping

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesuperincurvātussuperincurvātasuperincurvātum
genitivesuperincurvātīsuperincurvātaesuperincurvātī
dativesuperincurvātōsuperincurvātaesuperincurvātō
accusativesuperincurvātumsuperincurvātamsuperincurvātum
ablativesuperincurvātōsuperincurvātāsuperincurvātō
vocativesuperincurvātesuperincurvātasuperincurvātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesuperincurvātīsuperincurvātaesuperincurvāta
genitivesuperincurvātōrumsuperincurvātārumsuperincurvātōrum
dativesuperincurvātīssuperincurvātīssuperincurvātīs
accusativesuperincurvātōssuperincurvātāssuperincurvāta
ablativesuperincurvātīssuperincurvātīssuperincurvātīs
vocativesuperincurvātīsuperincurvātaesuperincurvāta

sŭpĕr-incurvātus, a, um, adj.,
I. bent or stooping over, App. M. 9, p. 220, 13.

Quick answers

What does superincurvātus mean in Latin?
superincurvātus, a adjective, means “bent over; stooping”.
How do you pronounce superincurvātus?
In classical Latin, [sʊ.pɛ.rɪŋ.kʊrˈwaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [su.pe.riŋ.kurˈvaː.tus].