LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

superciliōsus

superciliōsus (feminine superciliōsa, neuter superciliōsum)
Classical[sʊ.pɛr.kɪ.liˈoː.sʊs]Ecclesiastical[su.per.t͡ʃi.liˈɔː.s̬us]

Meaning

  1. adjectivehaughty; supercilious

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesuperciliōsussuperciliōsasuperciliōsum
genitivesuperciliōsīsuperciliōsaesuperciliōsī
dativesuperciliōsōsuperciliōsaesuperciliōsō
accusativesuperciliōsumsuperciliōsamsuperciliōsum
ablativesuperciliōsōsuperciliōsāsuperciliōsō
vocativesuperciliōsesuperciliōsasuperciliōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesuperciliōsīsuperciliōsaesuperciliōsa
genitivesuperciliōsōrumsuperciliōsārumsuperciliōsōrum
dativesuperciliōsīssuperciliōsīssuperciliōsīs
accusativesuperciliōsōssuperciliōsāssuperciliōsa
ablativesuperciliōsīssuperciliōsīssuperciliōsīs
vocativesuperciliōsīsuperciliōsaesuperciliōsa

sŭpercĭlĭōsus, a, um, adj. supercilium,
I. haughty, disdainful, supercilious; censorious, severe (post-Aug. and very rare), Sen. Ep. 123, 11; Arn. 1, 8; Mart. Cap. 8, § 809.

Origins

From supercilium (“eyebrow”) + -osus.

Descendants
  • Englishsupercilious

In English words that came into English from superciliōsus

  • supercilioussuperciliōsus

Quick answers

What does superciliōsus mean in Latin?
superciliōsus, a adjective, means “haughty; supercilious”.
How do you pronounce superciliōsus?
In classical Latin, [sʊ.pɛr.kɪ.liˈoː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [su.per.t͡ʃi.liˈɔː.s̬us].