adjectivefirst/second-declension adjective
superarcanus
superarcanus (feminine superarcana, neuter superarcanum)
Meaning
- adjectivebeyond arcane, eminently secret
Et supersedere vidit excelsissimas essentias, quantum in symbolis dicendum, post Deum, et circa Deum collocatas et cum Deo; omnibus etiam ipsis superarcane sublimiorem superprincipalem summitatem in medio superfirmatarum virtutum supercollocatam.
1800, Hugh of St. Victor, edited by Jacques-Paul Migne, Exposition of St. Dionysius's Celestial Hierarchy, page 1113:
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | superarcanus | superarcana | superarcanum |
| genitive | superarcanī | superarcanae | superarcanī |
| dative | superarcanō | superarcanae | superarcanō |
| accusative | superarcanum | superarcanam | superarcanum |
| ablative | superarcanō | superarcanā | superarcanō |
| vocative | superarcane | superarcana | superarcanum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | superarcanī | superarcanae | superarcana |
| genitive | superarcanōrum | superarcanārum | superarcanōrum |
| dative | superarcanīs | superarcanīs | superarcanīs |
| accusative | superarcanōs | superarcanās | superarcana |
| ablative | superarcanīs | superarcanīs | superarcanīs |
| vocative | superarcanī | superarcanae | superarcana |
Origins
From super- (“over-”) + arcanus (“secret”).