LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

sūmptuōsus

sūmptuōsus (feminine sūmptuōsa, neuter sūmptuōsum, comparative sūmptuōsior)
Classical[suːmp.tuˈoː.sʊs]Ecclesiastical[sump.tuˈɔː.s̬us]

Meaning

  1. adjectiveVery expensive or costly
  2. adjectivesumptuous
  3. adjectivelavish, wasteful, extravagant

In the readers how our graded readers gloss it

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesūmptuōsussūmptuōsasūmptuōsum
genitivesūmptuōsīsūmptuōsaesūmptuōsī
dativesūmptuōsōsūmptuōsaesūmptuōsō
accusativesūmptuōsumsūmptuōsamsūmptuōsum
ablativesūmptuōsōsūmptuōsāsūmptuōsō
vocativesūmptuōsesūmptuōsasūmptuōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesūmptuōsīsūmptuōsaesūmptuōsa
genitivesūmptuōsōrumsūmptuōsārumsūmptuōsōrum
dativesūmptuōsīssūmptuōsīssūmptuōsīs
accusativesūmptuōsōssūmptuōsāssūmptuōsa
ablativesūmptuōsīssūmptuōsīssūmptuōsīs
vocativesūmptuōsīsūmptuōsaesūmptuōsa

sumptŭōsus, a, um, adj. 2. sumptus,
I. very expensive or costly.
I. Of things, that costs much, dear, expensive, sumptuous: ager, Cato, R. R. 1, 6: cenae, Cic. Fam. 9, 23 fin.: hostia, Hor. C. 3, 23, 18: bellum, Liv. 45, 3: tutela, Plin. Ep. 2, 17, 4: dignitas, id. ib. 2, 4, 3: substructiones, id. ib.— Comp.: ludi sumptuosiores, Cic. Q. Fr. 3, 8, 6: cicercula, Col. 7, 3, 22.—Sup.: portum operis sumptuosissimi fecit, Suet. Ner. 9 fin.—
II. Of persons, spending much, lavish, wasteful, extravagant, Plaut. Merc. 4, 2, 2: mulier, Ter. Heaut. 2, 1, 15: domus, id. Ad. 4, 7, 42: aliquis, Varr. R. R. 2, 4, 3: homo, Cic. de Or. 2, 31, 135; id. Par. 6, 3, 49; Quint. 5, 10, 48: in libidines, Suet. Caes. 50: non ego sumptuosus sum, sed urbs ipsa magnas impensas exigit, Sen. Ep. 50, 3.—Adv.: sumptŭōsē, expensively, sumptuously: convivia lauta sumptuose facere, Cat. 47, 5; Suet. Claud. 16 fin.—Comp., Varr. R. R. 3, 17, 6: se sumptuosius jactare, Cic. Cat. 2, 9, 20: equos et canes emere sumptuosius, id. ib. 10, 39 (48), 2; Plin. Ep. 9, 12.

Origins

From sūmptus, sūmptu- (“cost, charge, expense”) + -ōsus (“-ful, -ly, -ous”), from sūmō (“to take”).

Descendants
  • Italiansontuoso
  • Englishsumptuousfrom Middle French sumptueux
  • Frenchsomptueuxfrom Middle French sumptueux
  • Portuguesesuntuoso
  • Romaniansomptuos
  • Spanishsuntuoso

Quick answers

What does sūmptuōsus mean in Latin?
sūmptuōsus, a adjective, means “Very expensive or costly; sumptuous; lavish, wasteful, extravagant”.
How do you pronounce sūmptuōsus?
In classical Latin, [suːmp.tuˈoː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [sump.tuˈɔː.s̬us].