LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation, no passive, no perfect or supine stems

sullāturiō

sullāturiō (present infinitive sullāturīre)
Classical[sʊl.laːˈtʊ.ri.oː]Ecclesiastical[sul.laˈtuː.ri.o]

Meaning

  1. to (desire to) play or imitate the behaviour of Sulla

Conjugation conjugation 4 perfect

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.sullāturiōsullāturiēbamsullāturiam———
2nd sg.sullāturīssullāturiēbāssullāturiēs———
3rd sg.sullāturitsullāturiēbatsullāturiet———
1st pl.sullāturīmussullāturiēbāmussullāturiēmus———
2nd pl.sullāturītissullāturiēbātissullāturiētis———
3rd pl.sullāturiuntsullāturiēbantsullāturient———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.sullāturiamsullāturīrem——
2nd sg.sullāturiāssullāturīrēs——
3rd sg.sullāturiatsullāturīret——
1st pl.sullāturiāmussullāturīrēmus——
2nd pl.sullāturiātissullāturīrētis——
3rd pl.sullāturiantsullāturīrent——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.sullāturī—
pres. 2nd pl.sullāturīte—
fut. 2nd sg.sullāturītō—
fut. 3rd sg.sullāturītō—
fut. 2nd pl.sullāturītōte—
fut. 3rd pl.sullāturiuntō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesullāturīre—
present participlesullāturiēns—
gerundsullāturiendī, sullāturiendō, sullāturiendum

sullātŭrĭo, īre,
I. v. desid. n. [Sulla], to imitate or play the part of Sulla: ita sullaturit animus ejus et proscripturit, Cic. Att. 9, 10, 6; cf. Quint. 8, 3, 32; 8, 6, 32.

Origins

From *sullō (“I imitate Sulla”) + -turiō (desiderative suffix).

Quick answers

What does sullāturiō mean in Latin?
sullāturiō, a verb, means “to (desire to) play or imitate the behaviour of Sulla”.
What are the principal parts of sullāturiō?
sullāturiō, sullāturīre (fourth conjugation, no passive, no perfect or supine stems).
How do you pronounce sullāturiō?
In classical Latin, [sʊl.laːˈtʊ.ri.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [sul.laˈtuː.ri.o].