LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation

suffulciō

suffulciō (present infinitive suffulcīre, perfect active suffulsī, supine suffultum)
Classical[sʊfˈfʊɫ.ki.oː]Ecclesiastical[sufˈful̠ʲ.t͡ʃi.o]

Meaning

  1. to prop underneath, prop up, support

Conjugation conjugation 4

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.suffulciōsuffulciēbamsuffulciamsuffulsīsuffulseramsuffulserō
2nd sg.suffulcīssuffulciēbāssuffulciēssuffulsistīsuffulserāssuffulseris
3rd sg.suffulcitsuffulciēbatsuffulcietsuffulsitsuffulseratsuffulserit
1st pl.suffulcīmussuffulciēbāmussuffulciēmussuffulsimussuffulserāmussuffulserimus
2nd pl.suffulcītissuffulciēbātissuffulciētissuffulsistissuffulserātissuffulseritis
3rd pl.suffulciuntsuffulciēbantsuffulcientsuffulsērunt
suffulsēre
suffulserantsuffulserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.suffulciamsuffulcīremsuffulserimsuffulsissem
2nd sg.suffulciāssuffulcīrēssuffulserīssuffulsissēs
3rd sg.suffulciatsuffulcīretsuffulseritsuffulsisset
1st pl.suffulciāmussuffulcīrēmussuffulserīmussuffulsissēmus
2nd pl.suffulciātissuffulcīrētissuffulserītissuffulsissētis
3rd pl.suffulciantsuffulcīrentsuffulserintsuffulsissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.suffulciorsuffulciēbarsuffulciar
2nd sg.suffulcīris
suffulcīre
suffulciēbāris
suffulciēbāre
suffulciēris
suffulciēre
3rd sg.suffulcītursuffulciēbātursuffulciētur
1st pl.suffulcīmursuffulciēbāmursuffulciēmur
2nd pl.suffulcīminīsuffulciēbāminīsuffulciēminī
3rd pl.suffulciuntursuffulciēbantursuffulcientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.suffulciarsuffulcīrer
2nd sg.suffulciāris
suffulciāre
suffulcīrēris
suffulcīrēre
3rd sg.suffulciātursuffulcīrētur
1st pl.suffulciāmursuffulcīrēmur
2nd pl.suffulciāminīsuffulcīrēminī
3rd pl.suffulciantursuffulcīrentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.suffulcīsuffulcīre
pres. 2nd pl.suffulcītesuffulcīminī
fut. 2nd sg.suffulcītōsuffulcītor
fut. 3rd sg.suffulcītōsuffulcītor
fut. 2nd pl.suffulcītōte—
fut. 3rd pl.suffulciuntōsuffulciuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesuffulcīresuffulcīrī
perfect infinitivesuffulsissesuffultum esse
future infinitivesuffultūrum essesuffultum īrī
present participlesuffulciēns—
perfect participle—suffultus
suffulta, suffultā, suffultae, suffultam, suffultārum, suffultās, suffulte, suffultī, suffultīs, suffultō, suffultōrum, suffultōs
future participlesuffultūrus
suffultūra, suffultūrā, suffultūrae, suffultūram, suffultūrārum, suffultūrās, suffultūre, suffultūrī, suffultūrīs, suffultūrō, suffultūrōrum, suffultūrōs, suffultūrum
suffulciendus
suffulciundus, suffulcienda, suffulciendā, suffulciendae, suffulciendam, suffulciendārum, suffulciendās, suffulciende, suffulciendīs, suffulciendōrum, suffulciendōs
gerundsuffulciendī, suffulciendō, suffulciendumsupinesuffultum, suffultū

suf-fulcĭo (subf-), fulsi, fultum, 4, v. a.,
I. to prop underneath, to underprop, prop up, support (mostly ante- and post-class.; not in Cic.).
I. Lit.: porticus paribus suffulta columnis, Lucr. 4, 427: maxillas et cervices pulvillis, App. M. 10, p. 248, 26: lectica Syris suffulta, i. e. borne, carried, Mart. 9, 3, 11.—Absol.: nisi suffulcis firmiter, Non potes subsistere, Plaut. Ep. 1, 1, 77: vestis imum tegat suffulta latus, lying on it, Sen. Troad. 105.—
II. Trop.: propterea capitur cibus, ut suffulciat artus, Lucr. 4, 868; so, artus, id. 4, 951. (In Plaut. Mil. 2, 2, 54, the correct read. is suffigit; v. Ritschl ad h. l.)

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Italic*supo
  3. Latinsuffulciō

Latin sub- Latin fulciō Latin suffulciō From sub- + fulciō.

Italo-Romance
  • Italiansoffolcere

In English words that came into English from suffulciō

  • suffultedsuffulcire

Quick answers

What does suffulciō mean in Latin?
suffulciō, a verb, means “to prop underneath, prop up, support”.
What are the principal parts of suffulciō?
suffulciō, suffulcīre, suffulsī, suffultum (fourth conjugation).
How do you pronounce suffulciō?
In classical Latin, [sʊfˈfʊɫ.ki.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [sufˈful̠ʲ.t͡ʃi.o].
Where does suffulciō come from?
Proto-Indo-European *upó → Proto-Italic *supo → Latin suffulciō.