verbsecond conjugation, no perfect or supine stems
suburgeō
suburgeō (present infinitive suburgēre)
Classical[sʊˈbʊr.ɡe.oː]Ecclesiastical[suˈbur.d͡ʒe.o]
Meaning
- to drive or urge close to
Conjugation conjugation 2 perfect
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | suburgeō | suburgēbam | suburgēbō | — | — | — |
| 2nd sg. | suburgēs | suburgēbās | suburgēbis | — | — | — |
| 3rd sg. | suburget | suburgēbat | suburgēbit | — | — | — |
| 1st pl. | suburgēmus | suburgēbāmus | suburgēbimus | — | — | — |
| 2nd pl. | suburgētis | suburgēbātis | suburgēbitis | — | — | — |
| 3rd pl. | suburgent | suburgēbant | suburgēbunt | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | suburgeam | suburgērem | — | — |
| 2nd sg. | suburgeās | suburgērēs | — | — |
| 3rd sg. | suburgeat | suburgēret | — | — |
| 1st pl. | suburgeāmus | suburgērēmus | — | — |
| 2nd pl. | suburgeātis | suburgērētis | — | — |
| 3rd pl. | suburgeant | suburgērent | — | — |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | suburgeor | suburgēbar | suburgēbor |
| 2nd sg. | suburgēris suburgēre | suburgēbāris suburgēbāre | suburgēberis suburgēbere |
| 3rd sg. | suburgētur | suburgēbātur | suburgēbitur |
| 1st pl. | suburgēmur | suburgēbāmur | suburgēbimur |
| 2nd pl. | suburgēminī | suburgēbāminī | suburgēbiminī |
| 3rd pl. | suburgentur | suburgēbantur | suburgēbuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | suburgear | suburgērer |
| 2nd sg. | suburgeāris suburgeāre | suburgērēris suburgērēre |
| 3rd sg. | suburgeātur | suburgērētur |
| 1st pl. | suburgeāmur | suburgērēmur |
| 2nd pl. | suburgeāminī | suburgērēminī |
| 3rd pl. | suburgeantur | suburgērentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | suburgē | suburgēre |
| pres. 2nd pl. | suburgēte | suburgēminī |
| fut. 2nd sg. | suburgētō | suburgētor |
| fut. 3rd sg. | suburgētō | suburgētor |
| fut. 2nd pl. | suburgētōte | — |
| fut. 3rd pl. | suburgentō | suburgentor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | suburgēre | suburgērī |
| present participle | suburgēns | — |
| future participle | — | suburgendus |
gerundsuburgendī, suburgendō, suburgendum
sŭb-urgĕo (also written sŭbur-guĕo), ēre, v. a.,
I. to drive or urge close to:
proram ad saxa, Verg. A. 5, 202.Origins
- Proto-Indo-European*upó
- Proto-Italic*supo
- Latinsuburgeō
Latin sub- Latin urgeō Latin suburgeō From sub- + urgeō (“urge”).