LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

subōrdinō

subōrdinō (present infinitive subōrdināre, perfect active subōrdināvī, supine subōrdinātum)
Classical[sʊˈboːr.dɪ.noː]Ecclesiastical[suˈbɔr.di.no]

Meaning

  1. to subordinate

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.subōrdinōsubōrdinābamsubōrdinābōsubōrdināvīsubōrdināveramsubōrdināverō
subōrdinārō
2nd sg.subōrdināssubōrdinābāssubōrdinābissubōrdināvistī
subōrdināstī
subōrdināverās
subōrdinārās
subōrdināveris
3rd sg.subōrdinatsubōrdinābatsubōrdinābitsubōrdināvitsubōrdināverat
subōrdinārat
subōrdināverit
subōrdinārit
1st pl.subōrdināmussubōrdinābāmussubōrdinābimussubōrdināvimussubōrdināverāmussubōrdināverimus
subōrdinārimus
2nd pl.subōrdinātissubōrdinābātissubōrdinābitissubōrdināvistis
subōrdināstis
subōrdināverātis
subōrdinārātis
subōrdināveritis
subōrdināritis
3rd pl.subōrdinantsubōrdinābantsubōrdinābuntsubōrdināvērunt
subōrdināvēre, subōrdinārunt
subōrdināverant
subōrdinārant
subōrdināverint
subōrdinārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.subōrdinemsubōrdināremsubōrdināverim
subōrdinārim
subōrdināvissem
subōrdināssem
2nd sg.subōrdinēssubōrdinārēssubōrdināverīssubōrdināvissēs
subōrdināssēs
3rd sg.subōrdinetsubōrdināretsubōrdināverit
subōrdinārit
subōrdināvisset
subōrdināsset
1st pl.subōrdinēmussubōrdinārēmussubōrdināverīmus
subōrdinārīmus
subōrdināvissēmus
subōrdināssēmus
2nd pl.subōrdinētissubōrdinārētissubōrdināverītis
subōrdinārītis
subōrdināvissētis
subōrdināssētis
3rd pl.subōrdinentsubōrdinārentsubōrdināverint
subōrdinārint
subōrdināvissent
subōrdināssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.subōrdinorsubōrdinābarsubōrdinābor
2nd sg.subōrdināris
subōrdināre
subōrdinābāris
subōrdinābāre
subōrdināberis
subōrdinābere
3rd sg.subōrdinātursubōrdinābātursubōrdinābitur
1st pl.subōrdināmursubōrdinābāmursubōrdinābimur
2nd pl.subōrdināminīsubōrdinābāminīsubōrdinābiminī
3rd pl.subōrdinantursubōrdinābantursubōrdinābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.subōrdinersubōrdinārer
2nd sg.subōrdinēris
subōrdinēre
subōrdinārēris
subōrdinārēre
3rd sg.subōrdinētursubōrdinārētur
1st pl.subōrdinēmursubōrdinārēmur
2nd pl.subōrdinēminīsubōrdinārēminī
3rd pl.subōrdinentursubōrdinārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.subōrdināsubōrdināre
pres. 2nd pl.subōrdinātesubōrdināminī
fut. 2nd sg.subōrdinātōsubōrdinātor
fut. 3rd sg.subōrdinātōsubōrdinātor
fut. 2nd pl.subōrdinātōte—
fut. 3rd pl.subōrdinantōsubōrdinantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesubōrdināresubōrdinārī
perfect infinitivesubōrdināvisse
subōrdināsse
subōrdinātum esse
future infinitivesubōrdinātūrum essesubōrdinātum īrī
present participlesubōrdināns—
perfect participle—subōrdinātus
subōrdināta, subōrdinātā, subōrdinātae, subōrdinātam, subōrdinātārum, subōrdinātās, subōrdinātī, subōrdinātōrum, subōrdinātōs
future participlesubōrdinātūrus
subōrdinātūra, subōrdinātūrā, subōrdinātūrae, subōrdinātūram, subōrdinātūrārum, subōrdinātūrās, subōrdinātūre, subōrdinātūrī, subōrdinātūrīs, subōrdinātūrō, subōrdinātūrōrum, subōrdinātūrōs, subōrdinātūrum
subōrdinandus
subōrdinanda, subōrdinandā, subōrdinandae, subōrdinandam, subōrdinandārum, subōrdinandās, subōrdinande, subōrdinandīs, subōrdinandōrum, subōrdinandōs
gerundsubōrdinandī, subōrdinandō, subōrdinandumsupinesubōrdinātum, subōrdinātū

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Italic*supo
  3. Latinsubōrdinō

Latin sub- Proto-Indo-European *h₂er-der. Proto-Italic *ordōder. Latin ōrdō Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin ordino Latin subōrdinō From sub- + ordino.

Descendants
  • Englishsubordinate

In English words that came into English from subōrdinō

  • subordinatesubōrdinātus

Quick answers

What does subōrdinō mean in Latin?
subōrdinō, a verb, means “to subordinate”.
What are the principal parts of subōrdinō?
subōrdinō, subōrdināre, subōrdināvī, subōrdinātum (first conjugation).
How do you pronounce subōrdinō?
In classical Latin, [sʊˈboːr.dɪ.noː]; in ecclesiastical (church) Latin, [suˈbɔr.di.no].
Where does subōrdinō come from?
Proto-Indo-European *upó → Proto-Italic *supo → Latin subōrdinō.