adjectivefirst/second-declension adjective
sublineātus
sublineātus (feminine sublineāta, neuter sublineātum)
Classical[sʊb.lɪ.neˈaː.tʊs]Ecclesiastical[sub.li.neˈaː.tus]
Meaning
- New Latinadjectivemarked with indistinct lines
- New Latinadjectivelined underneath
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sublineātus | sublineāta | sublineātum |
| genitive | sublineātī | sublineātae | sublineātī |
| dative | sublineātō | sublineātae | sublineātō |
| accusative | sublineātum | sublineātam | sublineātum |
| ablative | sublineātō | sublineātā | sublineātō |
| vocative | sublineāte | sublineāta | sublineātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sublineātī | sublineātae | sublineāta |
| genitive | sublineātōrum | sublineātārum | sublineātōrum |
| dative | sublineātīs | sublineātīs | sublineātīs |
| accusative | sublineātōs | sublineātās | sublineāta |
| ablative | sublineātīs | sublineātīs | sublineātīs |
| vocative | sublineātī | sublineātae | sublineāta |
Origins
- Proto-Indo-European*upó
- Proto-Italic*supo
- Latinsublineātus
Latin sub- Latin lineatus Latin sublineātus From sub- + lineatus.