adjectivefirst/second-declension adjective
sublicius
sublicius (feminine sublicia, neuter sublicium)
Classical[sʊbˈlɪ.ki.ʊs]Ecclesiastical[subˈliː.t͡ʃi.us]
Meaning
- adjectiveConsisting or resting upon piles
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sublicius | sublicia | sublicium |
| genitive | subliciī | subliciae | subliciī |
| dative | subliciō | subliciae | subliciō |
| accusative | sublicium | subliciam | sublicium |
| ablative | subliciō | subliciā | subliciō |
| vocative | sublicie | sublicia | sublicium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | subliciī | subliciae | sublicia |
| genitive | subliciōrum | subliciārum | subliciōrum |
| dative | subliciīs | subliciīs | subliciīs |
| accusative | subliciōs | subliciās | sublicia |
| ablative | subliciīs | subliciīs | subliciīs |
| vocative | subliciī | subliciae | sublicia |
sublĭcĭus, a, um, adj. sublica,
I. consisting of or resting upon piles: Pons Sublicius, the pile-bridge, a wooden bridge across the Tiber, built by Ancus Marcius, Liv. 1, 33; 2, 10; Sen. Vit. Beat. 25, 1; Plin. 36, 15, 23, § 100; Tac. H. 1, 86; Varr. L. L. 5, § 83, and 6, § 44 Müll.; Fest. p. 293 ib.; cf.
Becker, Antiq. 1, p. 693 sq.—As the place where beggars sat, Sen. Vit. Beat. 25.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
sublicius adj.
sublica, resting upon piles : Pons, the pile-bridge (across the Tiber), L.
Origins
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin sublicius From sublica (“pile”) + -ius.