LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

subiūnctīvus

subiūnctīvus (feminine subiūnctīva, neuter subiūnctīvum)
Classical[sʊb.juːŋkˈtiː.wʊs]Ecclesiastical[sub.juŋkˈtiː.vus]

Meaning

  1. adjectiveconnective
  2. adjectivesubjunctive

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesubiūnctīvussubiūnctīvasubiūnctīvum
genitivesubiūnctīvīsubiūnctīvaesubiūnctīvī
dativesubiūnctīvōsubiūnctīvaesubiūnctīvō
accusativesubiūnctīvumsubiūnctīvamsubiūnctīvum
ablativesubiūnctīvōsubiūnctīvāsubiūnctīvō
vocativesubiūnctīvesubiūnctīvasubiūnctīvum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesubiūnctīvīsubiūnctīvaesubiūnctīva
genitivesubiūnctīvōrumsubiūnctīvārumsubiūnctīvōrum
dativesubiūnctīvīssubiūnctīvīssubiūnctīvīs
accusativesubiūnctīvōssubiūnctīvāssubiūnctīva
ablativesubiūnctīvīssubiūnctīvīssubiūnctīvīs
vocativesubiūnctīvīsubiūnctīvaesubiūnctīva

subjunctīvus, a, um, adj. subjungo,
I. of or belonging to binding together, connecting; in the later gram. lang., modus, the subjunctive mood, Diom. p. 331 P.; Prisc. p. 820 ib. al.: conjunctiones, e. g. si, cum, antequam, etc., Charis. p. 200 sq. P.: vocales, Prisc. 561 ib.

Origins

Calque of Ancient Greek ὑποτακτικός (hupotaktikós). By surface analysis, subiungō (“to subjoin, subordinate”) + -īvus.

Quick answers

What does subiūnctīvus mean in Latin?
subiūnctīvus, a adjective, means “connective; subjunctive”.
How do you pronounce subiūnctīvus?
In classical Latin, [sʊb.juːŋkˈtiː.wʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [sub.juŋkˈtiː.vus].