adjectivefirst/second-declension adjective
subiūnctīvus
subiūnctīvus (feminine subiūnctīva, neuter subiūnctīvum)
Classical[sʊb.juːŋkˈtiː.wʊs]Ecclesiastical[sub.juŋkˈtiː.vus]
Meaning
- adjectiveconnective
- adjectivesubjunctive
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | subiūnctīvus | subiūnctīva | subiūnctīvum |
| genitive | subiūnctīvī | subiūnctīvae | subiūnctīvī |
| dative | subiūnctīvō | subiūnctīvae | subiūnctīvō |
| accusative | subiūnctīvum | subiūnctīvam | subiūnctīvum |
| ablative | subiūnctīvō | subiūnctīvā | subiūnctīvō |
| vocative | subiūnctīve | subiūnctīva | subiūnctīvum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | subiūnctīvī | subiūnctīvae | subiūnctīva |
| genitive | subiūnctīvōrum | subiūnctīvārum | subiūnctīvōrum |
| dative | subiūnctīvīs | subiūnctīvīs | subiūnctīvīs |
| accusative | subiūnctīvōs | subiūnctīvās | subiūnctīva |
| ablative | subiūnctīvīs | subiūnctīvīs | subiūnctīvīs |
| vocative | subiūnctīvī | subiūnctīvae | subiūnctīva |
subjunctīvus, a, um, adj. subjungo,
I. of or belonging to binding together, connecting; in the later gram. lang., modus, the subjunctive mood, Diom. p. 331 P.; Prisc. p. 820 ib. al.:
conjunctiones, e. g. si, cum, antequam, etc., Charis. p. 200 sq. P.: vocales, Prisc. 561 ib.Origins
Calque of Ancient Greek ὑποτακτικός (hupotaktikós). By surface analysis, subiungō (“to subjoin, subordinate”) + -īvus.