LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, deponent

subīrāscor

subīrāscor (present infinitive subīrāscī, perfect active subīrātus sum)
Classical[sʊ.biːˈraːs.kɔr]Ecclesiastical[su.biˈras.kor]

Meaning

  1. deponentintransitiveto be somewhat angry, to be out of temper

Conjugation conjugation 3 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.subīrāscorsubīrāscēbarsubīrāscar———
2nd sg.subīrāsceris
subīrāscere
subīrāscēbāris
subīrāscēbāre
subīrāscēris
subīrāscēre
———
3rd sg.subīrāscitursubīrāscēbātursubīrāscētur———
1st pl.subīrāscimursubīrāscēbāmursubīrāscēmur———
2nd pl.subīrāsciminīsubīrāscēbāminīsubīrāscēminī———
3rd pl.subīrāscuntursubīrāscēbantursubīrāscentur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.subīrāscarsubīrāscerer——
2nd sg.subīrāscāris
subīrāscāre
subīrāscerēris
subīrāscerēre
——
3rd sg.subīrāscātursubīrāscerētur——
1st pl.subīrāscāmursubīrāscerēmur——
2nd pl.subīrāscāminīsubīrāscerēminī——
3rd pl.subīrāscantursubīrāscerentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.subīrāscere—
pres. 2nd pl.subīrāsciminī—
fut. 2nd sg.subīrāscitor—
fut. 3rd sg.subīrāscitor—
fut. 3rd pl.subīrāscuntor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesubīrāscī—
perfect infinitivesubīrātum esse—
future infinitivesubīrātūrum esse—
present participlesubīrāscēns—
perfect participlesubīrātus—
future participlesubīrātūrussubīrāscendus
subīrāscundus
gerundsubīrāscendī, subīrāscendō, subīrāscendumsupinesubīrātum, subīrātū

sŭb-īrascor, ātus, 3,
I. v. dep. n., to be somewhat angry (Ciceronian): interdum soleo subirasci, Cic. Fin. 2, 4, 12: brevitati litterarum, id. Fam. 11, 24, 1: in Epirum quod me non invitas, subirascor, id. Att. 9, 7, 7.—Hence, sŭbīrātus, a, um, P. a., somewhat angry: tibi, Cic. de Or. 1, 16, 72; id. Fam. 3, 9, 1: anus subiratior, App. M. 4, p. 154 (dub. al. iratior).

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Italic*supo
  3. Latinsubīrāscor

Latin sub- Latin īrāscor Latin subīrāscor From sub- (“somewhat”) + īrāscor (“to be angry”).

Quick answers

What does subīrāscor mean in Latin?
subīrāscor, a verb, means “to be somewhat angry, to be out of temper”.
What are the principal parts of subīrāscor?
subīrāscor, subīrāscī, subīrātus sum (third conjugation, deponent).
How do you pronounce subīrāscor?
In classical Latin, [sʊ.biːˈraːs.kɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [su.biˈras.kor].
Where does subīrāscor come from?
Proto-Indo-European *upó → Proto-Italic *supo → Latin subīrāscor.