verbthird conjugation
subintellegō
subintellegō (present infinitive subintellegere, perfect active subintellēxī, supine subintellēctum)
Classical[sʊ.bɪnˈtɛl.lɛ.ɡoː]Ecclesiastical[su.binˈtɛl.le.ɡo]
Meaning
- to understand a little
- to imply, to suggest (without saying explicitly)
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | subintellegō | subintellegēbam | subintellegam | subintellēxī | subintellēxeram | subintellēxerō |
| 2nd sg. | subintellegis | subintellegēbās | subintellegēs | subintellēxistī | subintellēxerās | subintellēxeris |
| 3rd sg. | subintellegit | subintellegēbat | subintelleget | subintellēxit | subintellēxerat | subintellēxerit |
| 1st pl. | subintellegimus | subintellegēbāmus | subintellegēmus | subintellēximus | subintellēxerāmus | subintellēxerimus |
| 2nd pl. | subintellegitis | subintellegēbātis | subintellegētis | subintellēxistis | subintellēxerātis | subintellēxeritis |
| 3rd pl. | subintellegunt | subintellegēbant | subintellegent | subintellēxērunt subintellēxēre | subintellēxerant | subintellēxerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | subintellegam | subintellegerem | subintellēxerim | subintellēxissem |
| 2nd sg. | subintellegās | subintellegerēs | subintellēxerīs | subintellēxissēs |
| 3rd sg. | subintellegat | subintellegeret | subintellēxerit | subintellēxisset |
| 1st pl. | subintellegāmus | subintellegerēmus | subintellēxerīmus | subintellēxissēmus |
| 2nd pl. | subintellegātis | subintellegerētis | subintellēxerītis | subintellēxissētis |
| 3rd pl. | subintellegant | subintellegerent | subintellēxerint | subintellēxissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | subintellegor | subintellegēbar | subintellegar |
| 2nd sg. | subintellegeris subintellegere | subintellegēbāris subintellegēbāre | subintellegēris subintellegēre |
| 3rd sg. | subintellegitur | subintellegēbātur | subintellegētur |
| 1st pl. | subintellegimur | subintellegēbāmur | subintellegēmur |
| 2nd pl. | subintellegiminī | subintellegēbāminī | subintellegēminī |
| 3rd pl. | subintelleguntur | subintellegēbantur | subintellegentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | subintellegar | subintellegerer |
| 2nd sg. | subintellegāris subintellegāre | subintellegerēris subintellegerēre |
| 3rd sg. | subintellegātur | subintellegerētur |
| 1st pl. | subintellegāmur | subintellegerēmur |
| 2nd pl. | subintellegāminī | subintellegerēminī |
| 3rd pl. | subintellegantur | subintellegerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | subintellege | subintellegere |
| pres. 2nd pl. | subintellegite | subintellegiminī |
| fut. 2nd sg. | subintellegitō | subintellegitor |
| fut. 3rd sg. | subintellegitō | subintellegitor |
| fut. 2nd pl. | subintellegitōte | — |
| fut. 3rd pl. | subintelleguntō | subintelleguntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | subintellegere | subintellegī |
| perfect infinitive | subintellēxisse | subintellēctum esse |
| future infinitive | subintellēctūrum esse | subintellēctum īrī |
| present participle | subintellegēns | — |
| perfect participle | — | subintellēctus subintellēcta, subintellēctā, subintellēctae, subintellēctam, subintellēctārum, subintellēctās, subintellēcte, subintellēctī, subintellēctīs, subintellēctō, subintellēctōrum, subintellēctōs |
| future participle | subintellēctūrus subintellēctūra, subintellēctūrā, subintellēctūrae, subintellēctūram, subintellēctūrārum, subintellēctūrās, subintellēctūre, subintellēctūrī, subintellēctūrīs, subintellēctūrō, subintellēctūrōrum, subintellēctūrōs, subintellēctūrum | subintellegendus subintellegundus, subintellegenda, subintellegendā, subintellegendae, subintellegendam, subintellegendārum, subintellegendās, subintellegende, subintellegendīs, subintellegendōrum, subintellegendōs |
gerundsubintellegendī, subintellegendō, subintellegendumsupinesubintellēctum, subintellēctū
sŭb-intellĕgo, ĕre, v. a.,
I. to understand or perceive a little (late Lat.), Tert. adv. Marc. 5, 3; Hier. Ep. 145 med.—
II. To supply in thought, understand in addition, Aug. Trin. 6, 4; id. Serm. 104, 3 fin.; Greg. M. in Job, 33, 7 al.
Origins
- Proto-Indo-European*upó
- Proto-Italic*supo
- Latinsubintellegō
Latin sub- Latin intellegō Latin subintellegō From sub- + intellegō.
In English words that came into English from subintellegō
- subintelligitursubintellegere