LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

subhastātus

subhastātus (feminine subhastāta, neuter subhastātum)
Classical[sʊ.basˈtaː.tʊs]Ecclesiastical[su.basˈtaː.tus]

Meaning

  1. New LatinadjectiveSomewhat spear-shaped, or having little spear-shapes

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesubhastātussubhastātasubhastātum
genitivesubhastātīsubhastātaesubhastātī
dativesubhastātōsubhastātaesubhastātō
accusativesubhastātumsubhastātamsubhastātum
ablativesubhastātōsubhastātāsubhastātō
vocativesubhastātesubhastātasubhastātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesubhastātīsubhastātaesubhastāta
genitivesubhastātōrumsubhastātārumsubhastātōrum
dativesubhastātīssubhastātīssubhastātīs
accusativesubhastātōssubhastātāssubhastāta
ablativesubhastātīssubhastātīssubhastātīs
vocativesubhastātīsubhastātaesubhastāta

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Italic*supo
  3. Latinsubhastātus

Latin sub- Latin hastātus Latin subhastātus From sub- + hastātus.

Quick answers

What does subhastātus mean in Latin?
subhastātus, a adjective, means “Somewhat spear-shaped, or having little spear-shapes”.
How do you pronounce subhastātus?
In classical Latin, [sʊ.basˈtaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [su.basˈtaː.tus].
Where does subhastātus come from?
Proto-Indo-European *upó → Proto-Italic *supo → Latin subhastātus.