noun · masculinethird declension
subductisupercilicarptor
subductisupercilicarptor m (genitive subductisupercilicarptōris)
Classical[sʊb.dʊk.tɪ.sʊ.pɛr.kɪ.lɪˈkarp.tɔr]Ecclesiastical[sub.duk.ti.s̬u.per.t͡ʃi.liˈkarp.tor]
Meaning
- humorousmasculinean overly critical or censorious person; an eyebrow-raising fault-finder.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | subductisupercilicarptor | subductisupercilicarptōrēs |
| genitive | subductisupercilicarptōris | subductisupercilicarptōrum |
| dative | subductisupercilicarptōrī | subductisupercilicarptōribus |
| accusative | subductisupercilicarptōrem | subductisupercilicarptōrēs |
| ablative | subductisupercilicarptōre | subductisupercilicarptōribus |
| vocative | subductisupercilicarptor | subductisupercilicarptōrēs |
Origins
Coined by Laevius, from subdūcō (“to raise”) + supercilium (“eyebrow”) + carptor (“a criticizer”).