adjectivefirst/second-declension adjective
subditīvus
subditīvus (feminine subditīva, neuter subditīvum)
Classical[sʊb.dɪˈtiː.wʊs]Ecclesiastical[sub.diˈtiː.vus]
Meaning
- adjectivesubstituted
- adjectivespurious, counterfeit
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | subditīvus | subditīva | subditīvum |
| genitive | subditīvī | subditīvae | subditīvī |
| dative | subditīvō | subditīvae | subditīvō |
| accusative | subditīvum | subditīvam | subditīvum |
| ablative | subditīvō | subditīvā | subditīvō |
| vocative | subditīve | subditīva | subditīvum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | subditīvī | subditīvae | subditīva |
| genitive | subditīvōrum | subditīvārum | subditīvōrum |
| dative | subditīvīs | subditīvīs | subditīvīs |
| accusative | subditīvōs | subditīvās | subditīva |
| ablative | subditīvīs | subditīvīs | subditīvīs |
| vocative | subditīvī | subditīvae | subditīva |
subdĭtīvus, a, um, adj. id.,
I. substituted, supposititious, spurious, counterfeit (rare but class.):
de illo subditivo Sosia mirum nimis est, Plaut. Am. 2, 2, 198; 1, 2, 35: archipirata, Cic. Verr. 2, 5, 27, § 69: fratrem ut subditivum arguere, Suet. Ner. 7. —Subst.: Subdĭtīvus, i, m., the title of a comedy of Cœcilius, Gell. 15, 9, 1 (Com. Rel. p. 39 sq. Rib.).Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
subditīvus adj.
subdo, substituted, suppositious, spurious : archipirata.
Origins
From subdō (“to substitute”) + īvus.