LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

subcordātus

subcordātus (feminine subcordāta, neuter subcordātum)
Classical[sʊp.kɔrˈdaː.tʊs]Ecclesiastical[sub.korˈdaː.tus]

Meaning

  1. New Latinadjectivesubcordate

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesubcordātussubcordātasubcordātum
genitivesubcordātīsubcordātaesubcordātī
dativesubcordātōsubcordātaesubcordātō
accusativesubcordātumsubcordātamsubcordātum
ablativesubcordātōsubcordātāsubcordātō
vocativesubcordātesubcordātasubcordātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesubcordātīsubcordātaesubcordāta
genitivesubcordātōrumsubcordātārumsubcordātōrum
dativesubcordātīssubcordātīssubcordātīs
accusativesubcordātōssubcordātāssubcordāta
ablativesubcordātīssubcordātīssubcordātīs
vocativesubcordātīsubcordātaesubcordāta

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Italic*supo
  3. Latinsubcordātus

Latin sub- Latin cordatus Latin subcordātus From sub- + cordatus.

Quick answers

What does subcordātus mean in Latin?
subcordātus, a adjective, means “subcordate”.
How do you pronounce subcordātus?
In classical Latin, [sʊp.kɔrˈdaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [sub.korˈdaː.tus].
Where does subcordātus come from?
Proto-Indo-European *upó → Proto-Italic *supo → Latin subcordātus.