adjectivefirst/second-declension adjective
subcordātus
subcordātus (feminine subcordāta, neuter subcordātum)
Classical[sʊp.kɔrˈdaː.tʊs]Ecclesiastical[sub.korˈdaː.tus]
Meaning
- New Latinadjectivesubcordate
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | subcordātus | subcordāta | subcordātum |
| genitive | subcordātī | subcordātae | subcordātī |
| dative | subcordātō | subcordātae | subcordātō |
| accusative | subcordātum | subcordātam | subcordātum |
| ablative | subcordātō | subcordātā | subcordātō |
| vocative | subcordāte | subcordāta | subcordātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | subcordātī | subcordātae | subcordāta |
| genitive | subcordātōrum | subcordātārum | subcordātōrum |
| dative | subcordātīs | subcordātīs | subcordātīs |
| accusative | subcordātōs | subcordātās | subcordāta |
| ablative | subcordātīs | subcordātīs | subcordātīs |
| vocative | subcordātī | subcordātae | subcordāta |
Origins
- Proto-Indo-European*upó
- Proto-Italic*supo
- Latinsubcordātus
Latin sub- Latin cordatus Latin subcordātus From sub- + cordatus.