adjectivefirst/second-declension adjective
stultividus
stultividus (feminine stultivida, neuter stultividum)
Classical[stʊɫˈtɪ.wɪ.dʊs]Ecclesiastical[stulˈtiː.vi.dus]
Meaning
- adjectivesimple-sighted
Pal. Meus illic homo est, deturbabo iam ego illum de pugnaculis. Vin iam faciam, ut stultividum fateare?
c. 206 BCE, Plautus, Miles Gloriosus 334-335
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | stultividus | stultivida | stultividum |
| genitive | stultividī | stultividae | stultividī |
| dative | stultividō | stultividae | stultividō |
| accusative | stultividum | stultividam | stultividum |
| ablative | stultividō | stultividā | stultividō |
| vocative | stultivide | stultivida | stultividum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | stultividī | stultividae | stultivida |
| genitive | stultividōrum | stultividārum | stultividōrum |
| dative | stultividīs | stultividīs | stultividīs |
| accusative | stultividōs | stultividās | stultivida |
| ablative | stultividīs | stultividīs | stultividīs |
| vocative | stultividī | stultividae | stultivida |
stultĭvĭdus, a, um, adj. stultusvideo,
I. simple-sighted, that sees things in a foolish light, Plaut. Mil. 2, 3, 64.
Origins
Coined by Plautus, from stultus (“stupid”) + videō (“to see”).