LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

stultitia

stultitia f (genitive stultitiae)
Classical[stʊɫˈtɪ.ti.a]Ecclesiastical[stulˈtit.t͡si.a]

Meaning

  1. feminineFolly, stupidity, foolishness, simplicity, silliness, fatuity.

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativestultitiastultitiae
genitivestultitiaestultitiārum
dativestultitiaestultitiīs
accusativestultitiamstultitiās
ablativestultitiāstultitiīs
vocativestultitiastultitiae

stultĭtĭa, ae, f. stultus,
I. folly, foolishness, simplicity, silliness, fatuity, etc.: delirationem incredibilem! Non enim omnis error stultitia dicenda est, Cic. Div. 2, 43, 90: stultitia atque insipientia, Plaut. Mil. 3, 3, 5: inscitiae meae et stultitiae ignoscas, id. ib. 2, 6, 62: utrum stultitiā facere ego hunc an malitiā Dicam, Ter. Phorm. 4, 3, 54: stultitiā ac temeritate vestrā Galliam prosternere, Caes. B. C. 7, 77: stultitia loquax, Cic. de Or. 3, 35, 142: num tibi aut stultitia accessit aut superat superbia? Plaut. Am. 2, 2, 77: stultitia atque arrogantia, Hirt. B. G. 8, prooem. § 3: stultitia est, ei te esse tristem, Plaut. Cas. 2, 4, 4; 3, 3, 1; id. Ep. 3, 3, 50; id. Stich. 1, 2, 82 al.; cf.: esse enim stultitiam nolle sumere, etc., Cic. N. D. 3, 34, 84: est proprium stultitiae aliorum vitia cernere, oblivisci suorum, etc., id. Tusc. 3, 30, 73: hujus istius facti stultitiam alia jam superior stultitia defendit, id. Rab. Post. 9, 24: stultitiae peccatum, id. de Or. 1, 37, 124 sq.: stultitiamque meum crimen debere vocari, Ov. Tr. 3, 6, 35: meae Stultitiam patiuntur opes, extravagance, Hor. Ep. 1, 18, 29.—Esp. of folly, weakness, etc., in love: supplicatum venio ob stultitiam meam, Plaut. Aul. 4, 10, 22: stultitiae adulescentiae ejus ignoscas, id. Most. 5, 2, 35; id. Trin. 2, 4, 106; Ter. Heaut. 5, 2, 8.—Plur.: hominum ineptias ac stultitias, quae devorandae nobis sunt, non ferebat, Cic. Brut. 67, 236.

Origins

Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin -itia Latin stultitia From stultus (“stupid, foolish”) + -itia (“-ness, -ity”).

Descendants
  • Spanishestulticia

Quick answers

What does stultitia mean in Latin?
stultitia, a noun, means “Folly, stupidity, foolishness, simplicity, silliness, fatuity.”.
What is the genitive of stultitia?
The genitive singular is stultitiae. stultitia is feminine, first declension.
How do you pronounce stultitia?
In classical Latin, [stʊɫˈtɪ.ti.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [stulˈtit.t͡si.a].