adjectivefirst/second-declension adjective
stultiloquus
stultiloquus (feminine stultiloqua, neuter stultiloquum)
Classical[stʊɫˈtɪ.ɫɔ.kʊs]Ecclesiastical[stulˈtiː.lo.kʷus]
Meaning
- adjectivetalking foolishly
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | stultiloquus | stultiloqua | stultiloquum |
| genitive | stultiloquī | stultiloquae | stultiloquī |
| dative | stultiloquō | stultiloquae | stultiloquō |
| accusative | stultiloquum | stultiloquam | stultiloquum |
| ablative | stultiloquō | stultiloquā | stultiloquō |
| vocative | stultiloque | stultiloqua | stultiloquum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | stultiloquī | stultiloquae | stultiloqua |
| genitive | stultiloquōrum | stultiloquārum | stultiloquōrum |
| dative | stultiloquīs | stultiloquīs | stultiloquīs |
| accusative | stultiloquōs | stultiloquās | stultiloqua |
| ablative | stultiloquīs | stultiloquīs | stultiloquīs |
| vocative | stultiloquī | stultiloquae | stultiloqua |
stultĭlŏquus, a, um, adj. stultusloquor,
I. talking foolishly, babbling (anteand post-class. and very rare):
tace stultiloque, Plaut. Pers. 4, 3, 45: ignoratio, Hilar. Trin. 10, 65.Origins
Proto-Indo-European *telkʷ- Proto-Indo-European *tlokʷetorder. Proto-Italic *tlokʷōr Latin loquor Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-os Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-os Proto-Italic *-os Archaic Latin -os Latin -us Latin -loquus Latin stultiloquus From stultus (“foolish, stupid”) + -loquus (“speaking”).