adjectivefirst/second-declension adjective
strigulātus
strigulātus (feminine strigulāta, neuter strigulātum)
Classical[strɪ.ɡʊˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[stri.ɡuˈlaː.tus]
Meaning
- adjectivestrigulated (strigate)
Ventris segmentum apicale apice medio obtuse rotundatum, strigulatum et setifero-punctatum. Tibia postica calcari interiore apice oblique truncato.
1889, Zoological Society of London, The Proceedings of the Scientific Meetings of the Zoological Society of London, page 389:For quotations using this term, see Citations:strigulatus.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | strigulātus | strigulāta | strigulātum |
| genitive | strigulātī | strigulātae | strigulātī |
| dative | strigulātō | strigulātae | strigulātō |
| accusative | strigulātum | strigulātam | strigulātum |
| ablative | strigulātō | strigulātā | strigulātō |
| vocative | strigulāte | strigulāta | strigulātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | strigulātī | strigulātae | strigulāta |
| genitive | strigulātōrum | strigulātārum | strigulātōrum |
| dative | strigulātīs | strigulātīs | strigulātīs |
| accusative | strigulātōs | strigulātās | strigulāta |
| ablative | strigulātīs | strigulātīs | strigulātīs |
| vocative | strigulātī | strigulātae | strigulāta |