LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

strigōsus

strigōsus (feminine strigōsa, neuter strigōsum)
Classical[strɪˈɡoː.sʊs]Ecclesiastical[striˈɡɔː.s̬us]

Meaning

  1. adjectivelean, meagre
    equum nimis strigōsum et male habitum, sed equitem eius ūberrimum et habitissimum vīdēruntc. 177 CE, Aulus Gellius, Noctes Atticae 4.20.11

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativestrigōsusstrigōsastrigōsum
genitivestrigōsīstrigōsaestrigōsī
dativestrigōsōstrigōsaestrigōsō
accusativestrigōsumstrigōsamstrigōsum
ablativestrigōsōstrigōsāstrigōsō
vocativestrigōsestrigōsastrigōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativestrigōsīstrigōsaestrigōsa
genitivestrigōsōrumstrigōsārumstrigōsōrum
dativestrigōsīsstrigōsīsstrigōsīs
accusativestrigōsōsstrigōsāsstrigōsa
ablativestrigōsīsstrigōsīsstrigōsīs
vocativestrigōsīstrigōsaestrigōsa

strĭgōsus, a, um, adj. stringo,
I. lean, lank, thin, meagre (mostly poet. and in post-Aug. prose).
I. Lit.: equum nimis strigosum et male habitum, sed equitem ejus uberrimum et habitissimum viderunt, Massur. Sabin. ap. Gell. 4, 20, 11, and ap. Non. 168, 26: canis (opp. obesus), Col. 7, 12, 8: hic strigosus bovinatorque, Lucil. ap. Gell. 11, 7, 10.—Comp.: equi, Liv. 27, 47: hinno strigosior, Maecen. ap. Suet. Vit. Hor. —Sup.: (capella) strigosissimi corporis, Col. 7, 6, 9.—*
II. Trop., of an orator, meagre, dry, tasteless, Cic. Brut. 16, 64.

Origins

From striga (“furrow, strip”) + -ōsus (“full of”), referring to the hollow grooves between the ribs that appear in lean bodies.

Quick answers

What does strigōsus mean in Latin?
strigōsus, a adjective, means “lean, meagre”.
How do you pronounce strigōsus?
In classical Latin, [strɪˈɡoː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [striˈɡɔː.s̬us].