adjectivefirst/second-declension adjective
strigōsus
strigōsus (feminine strigōsa, neuter strigōsum)
Classical[strɪˈɡoː.sʊs]Ecclesiastical[striˈɡɔː.s̬us]
Meaning
- adjectivelean, meagre
equum nimis strigōsum et male habitum, sed equitem eius ūberrimum et habitissimum vīdērunt
c. 177 CE, Aulus Gellius, Noctes Atticae 4.20.11
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | strigōsus | strigōsa | strigōsum |
| genitive | strigōsī | strigōsae | strigōsī |
| dative | strigōsō | strigōsae | strigōsō |
| accusative | strigōsum | strigōsam | strigōsum |
| ablative | strigōsō | strigōsā | strigōsō |
| vocative | strigōse | strigōsa | strigōsum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | strigōsī | strigōsae | strigōsa |
| genitive | strigōsōrum | strigōsārum | strigōsōrum |
| dative | strigōsīs | strigōsīs | strigōsīs |
| accusative | strigōsōs | strigōsās | strigōsa |
| ablative | strigōsīs | strigōsīs | strigōsīs |
| vocative | strigōsī | strigōsae | strigōsa |
strĭgōsus, a, um, adj. stringo,
I. lean, lank, thin, meagre (mostly poet. and in post-Aug. prose).
I. Lit.: equum nimis strigosum et male habitum, sed equitem ejus uberrimum et habitissimum viderunt, Massur. Sabin. ap. Gell. 4, 20, 11, and ap. Non. 168, 26:
canis (opp. obesus), Col. 7, 12, 8: hic strigosus bovinatorque, Lucil. ap. Gell. 11, 7, 10.—Comp.: equi, Liv. 27, 47: hinno strigosior, Maecen. ap. Suet. Vit. Hor. —Sup.: (capella) strigosissimi corporis, Col. 7, 6, 9.—* Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
(strigōsus) adj.
STRAG-, lean, lank, thin, meagre .—Only comp: strigosiores equi, i. e. worn out , L.—Fig., of an orator: strigosior, too meagre .
Origins
From striga (“furrow, strip”) + -ōsus (“full of”), referring to the hollow grooves between the ribs that appear in lean bodies.