noun · masculinefirst declension
strangiās
strangiās m (genitive strangiae)
Classical[ˈstraŋ.ɡi.aːs]Ecclesiastical[ˈstran̠ʲ.d͡ʒi.as]
Meaning
- A kind of Grecian wheat
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | strangiās | strangiae |
| genitive | strangiae | strangiārum |
| dative | strangiae | strangiīs |
| accusative | strangiān | strangiās |
| ablative | strangiā | strangiīs |
| vocative | strangiā | strangiae |
strangĭas, ae, m., = στραγγίας,
I. a kind of Grecian wheat, Plin. 18, 7, 12, § 64.
Origins
Borrowed from Ancient Greek στραγγῐ́ᾱς (strangĭ́ās).