LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

stipulus

stipulus (feminine stipula, neuter stipulum)
Classical[ˈstɪ.pʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[ˈstiː.pu.lus]

Meaning

  1. Old Latinadjectivestable, firm

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativestipulusstipulastipulum
genitivestipulīstipulaestipulī
dativestipulōstipulaestipulō
accusativestipulumstipulamstipulum
ablativestipulōstipulāstipulō
vocativestipulestipulastipulum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativestipulīstipulaestipula
genitivestipulōrumstipulārumstipulōrum
dativestipulīsstipulīsstipulīs
accusativestipulōsstipulāsstipula
ablativestipulīsstipulīsstipulīs
vocativestipulīstipulaestipula

stĭpŭlus, a, um, adj. (old Lat.),
I. firm: stipulum apud veteres firmum appellabatur, Just. Inst. 3, 15; Paul. Sent. 5, 7, § 1.

Origins

From Proto-Indo-European *steyp- (“stiff, erect”). See Latin stips, Latin stipō and English stiff.

Quick answers

What does stipulus mean in Latin?
stipulus, a adjective, means “stable, firm”.
How do you pronounce stipulus?
In classical Latin, [ˈstɪ.pʊ.ɫʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈstiː.pu.lus].