LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

stipulātiō

stipulātiō f (genitive stipulātiōnis)

Meaning

  1. promise, bargain
  2. agreement, covenant, stipulation

Declension

declension
formsingularplural
nominativestipulātiōstipulātiōnēs
genitivestipulātiōnisstipulātiōnum
dativestipulātiōnīstipulātiōnibus
accusativestipulātiōnemstipulātiōnēs
ablativestipulātiōnestipulātiōnibus
vocativestipulātiōstipulātiōnēs

stĭpŭlātĭo, ōnis, f. stipulor, jurid. t. t.,
I. a promise given on demand; an engagement, agreement, bargain, covenant, stipulation, obligation (syn. pactum), Gai. Inst. 2, 31: stipulatio est verborum conceptio, quibus is qui interrogatur, daturum facturumve se, quod interrogatus est, respondet, Dig. 45, 1, 5: stipulatio non potest confici, nisi utroque loquente, etc., ib. 45, 1, 1 sq.: pacta, conventa, stipulationes, Cic. de Or. 2, 24, 100: ut ea pecunia ex stipulatione debeatur, id. Leg. 2, 21, 53: aliquem stipulatione alligare, id. Rosc. Com. 12, 36: nondum stipulationes legeram, id. Att. 16, 11, 7: stipulationum et judiciorum formulas conponere, id. Leg. 1, 4, 14; Nep. Att. 9, 5; Just. Inst. 3, 19 pr.; Paul. Sent. 5, 7, 1: is contractus stipulationum sponsionum sponsalia, Serv. Suip. ap. Gell. 4, 4, 2; Vulg. Jer. 32, 11.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin stipulātiō From stipulārī + -tiō.

Descendants
  • Italianstipulazione
  • Spanishestipulación

In English words that came into English from stipulātiō

  • stipulationstipulātiō

Quick answers

What does stipulātiō mean in Latin?
stipulātiō, a noun, means “promise, bargain; agreement, covenant, stipulation”.
What is the genitive of stipulātiō?
The genitive singular is stipulātiōnis. stipulātiō is feminine, third declension.