LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

stipendiārius

stipendiārius (feminine stipendiāria, neuter stipendiārium)
Classical[stɪ.pɛn.diˈaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[sti.pen.diˈaː.ri.us]

Meaning

  1. adjectivemercenary
  2. adjectivestipendiary
  3. adjectivetributary

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativestipendiāriusstipendiāriastipendiārium
genitivestipendiāriīstipendiāriaestipendiāriī
dativestipendiāriōstipendiāriaestipendiāriō
accusativestipendiāriumstipendiāriamstipendiārium
ablativestipendiāriōstipendiāriāstipendiāriō
vocativestipendiāriestipendiāriastipendiārium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativestipendiāriīstipendiāriaestipendiāria
genitivestipendiāriōrumstipendiāriārumstipendiāriōrum
dativestipendiāriīsstipendiāriīsstipendiāriīs
accusativestipendiāriōsstipendiāriāsstipendiāria
ablativestipendiāriīsstipendiāriīsstipendiāriīs
vocativestipendiāriīstipendiāriaestipendiāria

stĭ_pendĭārĭus, a, um, adj. id..
I. Of or belonging to tribute, liable to impost or contribution, tributary (of imposts payable in money; whereas vectigalis denotes those payable in kind; the former was held to be the most humiliating; cf. Liv. 37, 55 fin.): civitas, Caes. B. G. 1, 30; Liv. 38, 39; 28, 25, 9: Aedui, Caes. B. G. 1, 36: oppidum, Plin. 5, 4, 4, § 29: provincia, Flor. 2, 17: vectigal, i. e. a fixed yearly impost or contribution in money, Cic. Verr. 2, 3, 6, § 12: praedia, Gai. Inst. 2, 21.—Plur. subst.: stī^pen-dĭārĭi, ōrum, m., tributaries (in money; whereas vectigales in kind): socii stipendiariique populi Romani, Cic. Div. in Caecil. 3, 7; id. Balb. 9, 24; id. Leg. 3, 18, 41; Caes. B. G. 7, 10; (opp. vectigales) Cic. Verr. 2, 4, 60, § 134; id. Prov. Cons. 5, 10; cf. Liv. 24, 47; 37, 55 fin.—Sing.: vectigalis stipendiariusque et servus populi Romani (Hannibal), Liv. 21, 41, 7.—
II. In milit. lang., receiving pay, serving for pay, stipendiary: (Romani) postquam stipendiarii facti sunt, Liv. 8, 8, 3: cohortes, Auct. B. Afr. 43.

In English words that came into English from stipendiārius

  • stipendiarystipendiārius

Quick answers

What does stipendiārius mean in Latin?
stipendiārius, a adjective, means “mercenary; stipendiary; tributary”.
How do you pronounce stipendiārius?
In classical Latin, [stɪ.pɛn.diˈaː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [sti.pen.diˈaː.ri.us].