verbthird conjugation
stinguō
stinguō (present infinitive stinguere, perfect active stīnxī, supine stīnctum)
Classical[ˈstɪŋ.ɡʷoː]Ecclesiastical[ˈstiŋ.ɡʷo]
Meaning
- to put out, extinguish
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | stinguō | stinguēbam | stinguam | stīnxī | stīnxeram | stīnxerō |
| 2nd sg. | stinguis | stinguēbās | stinguēs | stīnxistī | stīnxerās | stīnxeris |
| 3rd sg. | stinguit | stinguēbat | stinguet | stīnxit | stīnxerat | stīnxerit |
| 1st pl. | stinguimus | stinguēbāmus | stinguēmus | stīnximus | stīnxerāmus | stīnxerimus |
| 2nd pl. | stinguitis | stinguēbātis | stinguētis | stīnxistis | stīnxerātis | stīnxeritis |
| 3rd pl. | stinguunt | stinguēbant | stinguent | stīnxērunt stīnxēre | stīnxerant | stīnxerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | stinguam | stinguerem | stīnxerim | stīnxissem |
| 2nd sg. | stinguās | stinguerēs | stīnxerīs | stīnxissēs |
| 3rd sg. | stinguat | stingueret | stīnxerit | stīnxisset |
| 1st pl. | stinguāmus | stinguerēmus | stīnxerīmus | stīnxissēmus |
| 2nd pl. | stinguātis | stinguerētis | stīnxerītis | stīnxissētis |
| 3rd pl. | stinguant | stinguerent | stīnxerint | stīnxissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | stinguor | stinguēbar | stinguar |
| 2nd sg. | stingueris stinguere | stinguēbāris stinguēbāre | stinguēris stinguēre |
| 3rd sg. | stinguitur | stinguēbātur | stinguētur |
| 1st pl. | stinguimur | stinguēbāmur | stinguēmur |
| 2nd pl. | stinguiminī | stinguēbāminī | stinguēminī |
| 3rd pl. | stinguuntur | stinguēbantur | stinguentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | stinguar | stinguerer |
| 2nd sg. | stinguāris stinguāre | stinguerēris stinguerēre |
| 3rd sg. | stinguātur | stinguerētur |
| 1st pl. | stinguāmur | stinguerēmur |
| 2nd pl. | stinguāminī | stinguerēminī |
| 3rd pl. | stinguantur | stinguerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | stingue | stinguere |
| pres. 2nd pl. | stinguite | stinguiminī |
| fut. 2nd sg. | stinguitō | stinguitor |
| fut. 3rd sg. | stinguitō | stinguitor |
| fut. 2nd pl. | stinguitōte | — |
| fut. 3rd pl. | stinguuntō | stinguuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | stinguere | stinguī |
| perfect infinitive | stīnxisse stinguisse | stīnctum esse |
| future infinitive | stīnctūrum esse | stīnctum īrī |
| present participle | stinguēns | — |
| perfect participle | — | stīnctus |
| future participle | stīnctūrus | stinguendus |
gerundstinguendī, stinguendō, stinguendumsupinestīnctum, stīnctū
stinguo, ĕre, v. a. cf. stig; Gr. στίζω; cf. also Germ. ersticken,
I. to quench, extinguish (poet. and very rare, for the usu. extinguo):
ut cernere possis Evanescere paulatim stinguique colorem, Lucr. 2, 828: ignes stingui, id. 1, 666; so, stinguuntur radii (solis), Cic. poët. Fragm. ap. Prisc. p. 882: stinguens praeclara insignia caeli, id. ib.: ardorem membris, Lucr. 4, 1098.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
stinguō —, —, ere
STIG-, to put out, extinguish : Stinguuntur radii.—Fig.: vetustas stinguens insignia caeli, dimming .
Origins
From Proto-Indo-European *stengʷ- (“to push, thrust”), via Proto-Italic *stengʷō. Related to English stink and possibly to Umbrian 𐌀𐌍𐌔𐌕𐌉𐌍𐌕𐌖 (anstintu). Compare tinguō (“wet, moisten”).
In English words that came into English from stinguō
- extinguishextinguo
- extinctextīnctus
- distinctdistinctus
- distinguishdistinguo
- instinctīnstīnctus
- extinctionextinctio
- distinctiondistinctio
- distinctivedistinctus
- distinguodistinguō