LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

stinguō

stinguō (present infinitive stinguere, perfect active stīnxī, supine stīnctum)
Classical[ˈstɪŋ.ɡʷoː]Ecclesiastical[ˈstiŋ.ɡʷo]

Meaning

  1. to put out, extinguish

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.stinguōstinguēbamstinguamstīnxīstīnxeramstīnxerō
2nd sg.stinguisstinguēbāsstinguēsstīnxistīstīnxerāsstīnxeris
3rd sg.stinguitstinguēbatstinguetstīnxitstīnxeratstīnxerit
1st pl.stinguimusstinguēbāmusstinguēmusstīnximusstīnxerāmusstīnxerimus
2nd pl.stinguitisstinguēbātisstinguētisstīnxistisstīnxerātisstīnxeritis
3rd pl.stinguuntstinguēbantstinguentstīnxērunt
stīnxēre
stīnxerantstīnxerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.stinguamstingueremstīnxerimstīnxissem
2nd sg.stinguāsstinguerēsstīnxerīsstīnxissēs
3rd sg.stinguatstingueretstīnxeritstīnxisset
1st pl.stinguāmusstinguerēmusstīnxerīmusstīnxissēmus
2nd pl.stinguātisstinguerētisstīnxerītisstīnxissētis
3rd pl.stinguantstinguerentstīnxerintstīnxissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.stinguorstinguēbarstinguar
2nd sg.stingueris
stinguere
stinguēbāris
stinguēbāre
stinguēris
stinguēre
3rd sg.stinguiturstinguēbāturstinguētur
1st pl.stinguimurstinguēbāmurstinguēmur
2nd pl.stinguiminīstinguēbāminīstinguēminī
3rd pl.stinguunturstinguēbanturstinguentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.stinguarstinguerer
2nd sg.stinguāris
stinguāre
stinguerēris
stinguerēre
3rd sg.stinguāturstinguerētur
1st pl.stinguāmurstinguerēmur
2nd pl.stinguāminīstinguerēminī
3rd pl.stinguanturstinguerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.stinguestinguere
pres. 2nd pl.stinguitestinguiminī
fut. 2nd sg.stinguitōstinguitor
fut. 3rd sg.stinguitōstinguitor
fut. 2nd pl.stinguitōte—
fut. 3rd pl.stinguuntōstinguuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivestinguerestinguī
perfect infinitivestīnxisse
stinguisse
stīnctum esse
future infinitivestīnctūrum essestīnctum īrī
present participlestinguēns—
perfect participle—stīnctus
future participlestīnctūrusstinguendus
gerundstinguendī, stinguendō, stinguendumsupinestīnctum, stīnctū

stinguo, ĕre, v. a. cf. stig; Gr. στίζω; cf. also Germ. ersticken,
I. to quench, extinguish (poet. and very rare, for the usu. extinguo): ut cernere possis Evanescere paulatim stinguique colorem, Lucr. 2, 828: ignes stingui, id. 1, 666; so, stinguuntur radii (solis), Cic. poët. Fragm. ap. Prisc. p. 882: stinguens praeclara insignia caeli, id. ib.: ardorem membris, Lucr. 4, 1098.

Origins

From Proto-Indo-European *stengʷ- (“to push, thrust”), via Proto-Italic *stengʷō. Related to English stink and possibly to Umbrian 𐌀𐌍𐌔𐌕𐌉𐌍𐌕𐌖 (anstintu). Compare tinguō (“wet, moisten”).

In English words that came into English from stinguō

  • extinguishextinguo
  • extinctextīnctus
  • distinctdistinctus
  • distinguishdistinguo
  • instinctīnstīnctus
  • extinctionextinctio
  • distinctiondistinctio
  • distinctivedistinctus
  • distinguodistinguō

Quick answers

What does stinguō mean in Latin?
stinguō, a verb, means “to put out, extinguish”.
What are the principal parts of stinguō?
stinguō, stinguere, stīnxī, stīnctum (third conjugation).
How do you pronounce stinguō?
In classical Latin, [ˈstɪŋ.ɡʷoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈstiŋ.ɡʷo].
Which English words come from stinguō?
English words that go back to Latin stinguō include extinguish, extinct, distinguish, distinguo, distinct and instinct.