noun · femininefirst declension
spurcitia
spurcitia f (genitive spurcitiae)
Meaning
- femininefilth, dirt
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | spurcitia spurcitiēs | spurcitiae spurcitiēs |
| genitive | spurcitiae spurcitiēī | spurcitiārum spurcitiērum |
| dative | spurcitiae spurcitiēī | spurcitiīs spurcitiēbus |
| accusative | spurcitiam spurcitiem | spurcitiās spurcitiēs |
| ablative | spurcitiā spurcitiē | spurcitiīs spurcitiēbus |
| vocative | spurcitia spurcitiēs | spurcitiae spurcitiēs |
spurcĭtĭa, ae (nom. collat. form spur-cĭtĭes, Lucr. 6, 977; abl. spurcitie, App. M. 8, p. 214, 33), f. spurcus,
I. filth, dirt, smut, dung (rare; not in Cic.).
I. Lit., Col. 1, 5, 8; 12, 17, 2; Plin. 33, 4, 21, § 69; plur., Varr. R. R. 3, 16, 17:
spurcitias suum laudant, Plin. 17, 9, 6, § 52.—II. Trop.: alicujus, Afran. ap. Non. 393, 33:
patris, id. ib. 394, 4.Origins
Latin -ia Latin -itia Latin spurcitia From spurcus + -itia.
Descendants
- Italiansporcizia