adjectivefirst/second-declension adjective
spurcificus
spurcificus (feminine spurcifica, neuter spurcificum)
Classical[spʊrˈkɪ.fɪ.kʊs]Ecclesiastical[spurˈt͡ʃiː.fi.kus]
Meaning
- adjectivemaking filthy, smutty, obscene
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | spurcificus | spurcifica | spurcificum |
| genitive | spurcificī | spurcificae | spurcificī |
| dative | spurcificō | spurcificae | spurcificō |
| accusative | spurcificum | spurcificam | spurcificum |
| ablative | spurcificō | spurcificā | spurcificō |
| vocative | spurcifice | spurcifica | spurcificum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | spurcificī | spurcificae | spurcifica |
| genitive | spurcificōrum | spurcificārum | spurcificōrum |
| dative | spurcificīs | spurcificīs | spurcificīs |
| accusative | spurcificōs | spurcificās | spurcifica |
| ablative | spurcificīs | spurcificīs | spurcificīs |
| vocative | spurcificī | spurcificae | spurcifica |
Origins
Proto-Italic *-fakos Latin -ficus Latin spurcificus From spurcus + -ficus.