adjectivefirst/second-declension adjective
sporadicus
sporadicus (feminine sporadica, neuter sporadicum)
Classical[spɔˈra.dɪ.kʊs]Ecclesiastical[spoˈraː.di.kus]
Meaning
- Medieval Latinadjectivesporadic
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sporadicus | sporadica | sporadicum |
| genitive | sporadicī | sporadicae | sporadicī |
| dative | sporadicō | sporadicae | sporadicō |
| accusative | sporadicum | sporadicam | sporadicum |
| ablative | sporadicō | sporadicā | sporadicō |
| vocative | sporadice | sporadica | sporadicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sporadicī | sporadicae | sporadica |
| genitive | sporadicōrum | sporadicārum | sporadicōrum |
| dative | sporadicīs | sporadicīs | sporadicīs |
| accusative | sporadicōs | sporadicās | sporadica |
| ablative | sporadicīs | sporadicīs | sporadicīs |
| vocative | sporadicī | sporadicae | sporadica |
Origins
Borrowed from Ancient Greek σπορᾰδῐκός (sporădĭkós, “scattered”).
In English words that came into English from sporadicus
- sporadicsporadicus