noun · femininethird declension
spontāneitās
spontāneitās f (genitive spontāneitātis)
Classical[spɔn.taːˈne.ɪ.taːs]Ecclesiastical[spon.taˈnɛː.i.tas]
Meaning
- New Latinspontaneity
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | spontāneitās | spontāneitātēs |
| genitive | spontāneitātis | spontāneitātum |
| dative | spontāneitātī | spontāneitātibus |
| accusative | spontāneitātem | spontāneitātēs |
| ablative | spontāneitāte | spontāneitātibus |
| vocative | spontāneitās | spontāneitātēs |
Origins
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin spontāneitās From spontāneus + -tās.
Descendants
- Englishspontaneity
- Frenchspontanéité
- GermanSpontaneität
- Italianspontaneità
- Portugueseespontaneidade
- Spanishespontaneidad
- Romanianspontaneitate
- Danishspontaneitet
- Norwegian Bokmålspontaneitet
- Swedishspontaneitet